Kritische essays over hedendaagse trends als de obsessie met gezond leven, de tirannie van Facebook en Twitter, de nieuwe preutsheid en overbezorgd ouderschap, afgewisseld met autobiografisch getinte reflexies van de Amerikaanse publiciste.
In een dertigtal korte beschouwingen pleit de Amerikaanse feministe en columniste voor een 'rommelig leven'. Ze verzet zich tegen de hedendaagse obsessie met gezond leven, de tirannie van Facebook en Twitter, de nieuwe preutsheid, overbezorgd ouderschap en gaat in haar autobiografisch getinte reflecties vooral in op haar alleenstaand moederschap, als voorbeeld van 'a messy life'. De auteur heeft een scherpe blik en vlotte pen en uit haar beschouwingen vallen heel wat geestige passages te plukken over schrijvende vrouwen, de ambiguïteit van Austen, het schrijven van kinderboeken, vrouwenfantasieën, het kind als koning, de hypocrisie van de bourgeoisie, met name het milieu van welgestelde yuppies in Brooklyn. Lezers die niet uit deze kringen komen, zullen wellicht opmerken dat wat in deze kringen als 'messy' geldt, in andere milieus al langer geaccepteerd is en dat het pleidooi voor een rommelig leven veel gemakkelijker te voeren is vanuit een kansrijke middle class positie. Maar het blijft een bundel amusante mijmeringen over het moderne leven.
Nederlands | 9789023477921
| Titel | Lof van het rommelige leven : essays |
| Auteur | Katie Roiphe |
| Secundaire auteur | Toon Dohmen |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | AmsterdamDe Bezige Bij, 2013 |
| Overige gegevens | 262 p - 22 cm |
| Annotatie | Vert. van: In praise of messy lives : essays. - New York: The Dial Press, 2012 |
| ISBN | 9789023477921 |
| PPN | 355590387 |
| Rubriekscode | 906 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Dagelijks leven; Opstellen |
| PIM Rubriek |  Mens en Maatschappij |
| PIM Trefwoord | Dagelijks leven |
De 18-jarige slavin Cora, die haar hele leven al op een katoenplantage werkt, probeert met de oudere Caesar te ontsnappen en begint aan een tocht die maanden zal duren en vele verschrikkingen kent.
In de week na de Brexit herinnert een 32-jarige kunstgeschiedenisdocente zich de innige band die ze vanaf haar zesde had met haar kunstminnende vroegere buurman, nu 101 en woonachtig in een verzorgingstehuis.
