Een slechtziend meisje met albinisme vertelt over haar ervaringen in een blindeninstituut bij de nonnen in de jaren vijftig.Mieke (ik-figuur) heeft albinisme en is slechtziend. Na de kleuterschool brengen haar ouders haar naar een blindeninstituut bij strenge nonnen. Vanaf ca. 15 jaar.
Mieke is een meisje van bijna zes met albinisme in de jaren vijftig. Ze ziet slecht, heeft veel last van het licht, een heel witte huid en wit haar. Na de kleuterschool in haar woonplaats in het zuiden van het land, brengen haar ouders haar naar een blindeninstituut bij de nonnen. Ze mag in het begin geen bezoek ontvangen en ziet haar ouders eens in de zes weken. Mieke vertelt het verhaal in de ik-vorm, gezien door de ogen van een kind. Zware thema's komen op deze manier op een luchtige wijze aan de orde, maar zetten aan tot nadenken en ontroeren. Zo is daar een klasgenootje dat verdrinkt tijdens een uitstapje naar een ondiep ven. Mieke vraagt zich hardop af of het misschien opzet was. De nonnen gaan hier niet op in. De lezer volgt Mieke tot het eind van de middelbare school, die ook in het klooster gevestigd is. De hoofdstukken hebben titels als De Slaapzaak, Ziek, De pauken en de klarinet. In vlotte stijl geschreven. De schrijfster heeft zelf albinisme en verbleef als kind in een blindeninstituut. Dit is haar debuutroman. Zie voor een interview met haar 'Anders bekeken', het ledenmagazine van de Oogvereniging. Normale druk. Vanaf ca. 15 jaar.
Nederlands | 9789044344721 | 238 pagina's
| Titel | Dankbare kinderen huilen niet |
| Auteur | Monique van Roosmalen |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | Amsterdam The House of Books, [2014] |
| Overige gegevens | 238 pagina's - 21 cm |
| ISBN | 9789044344721 |
| PPN | 372550118 |
| Genre | kinderleven |
| Thematrefwoord | Slechtziende kinderen ; Kostschoolleven |
| Taal | Nederlands |
