Bespiegelingen van een oud-vakbondsvoorzitter over het leven en over de rol en ontwikkeling van het vakbondswezen in de tweede helft van de twintigste eeuw.
'Ik heb door mijn werk aan tafel gezeten met tal van machthebbers, maar ik ben mijzelf gebleven', zo sluit de oud-vakbondsbestuurder het boek af. Het is geen heuse biografie, maar veeleer een chronologische ordening van gebeurtenissen, indrukken en inzichten die hij in zijn leven (Leiden, 1927) heeft ervaren. Het is ook het verhaal van een jongen geboren in een armlastig gezin tijdens de crisistijd, die zich daarna dankzij opleiding en scholing - via de Arbeiders Jeugd Centrale - in het vakbondswezen wist op te werken tot voorzitter van de Industriebond FNV. Hoewel Groenevelt toentertijd naam heeft gemaakt als polarisator, toont hij zich in deze schets gematigd in zijn opvattingen over de ontwikkeling van het sociaal-maatschappelijk debat en de rol die een maatschappijkritische vakbeweging daarin toekomt. Niet voor niets schrijft hij in het voorwoord dat hij met het vorderen van de jaren weinig behoefte meer heeft de mantel der liefde weg te trekken. Het eenvoudig uitgegeven boek is geschikt voor een groot publiek en zal zeker oud-vakbondsleden aanspreken.
Nederlands | 9789079399666 | 253 pagina's
| Titel | De lotgevallen van een crisiskind |
| Auteur | Arie Groenevelt |
| Secundaire auteur | Ton van den Berg |
| Type materiaal | Boek |
| Editie | Eerste druk; |
| Uitgave | [Beilen]Pharos uitgevers, februari 2015 |
| Overige gegevens | 253 pagina's - 21 cm |
| ISBN | 9789079399666 |
| PPN | 390727059 |
| Rubriekscode | 317.22 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Groenevelt, Arie; Memoires |
