Analyse van de tegenwoordige Nederlandse (populistische) politiek, met adviezen vanuit een postmodernistische visie op hoe het populisme actief kan worden bestreden.
Het nationaal-populisme zoals vertegenwoordigd door bijvoorbeeld Trump, Erdogan, Wilders en Le Pen lijkt in onze wereld de boventoon te voeren. De auteur laat onze Nederlandse (populistische) politiek zien binnen het wereldwijde kader en het besmet raken van de woorden 'multiculturele samenleving' en 'poldermodel'. Vanuit diverse invalshoeken tracht de auteur een bijdrage te leveren om de negatieve effecten van globalisering en interculturalisering te benoemen, te bediscussiëren en op de politieke agenda te plaatsen. Centraal in zijn betoog staat dat levensbeschouwelijke pluraliteit en diversiteit actief moeten worden bevorderd; kortom, een pleidooi voor ons poldermodel. Onze democratie zou leven van conflict en hierin zou dan de tragiek schuilen. Een betoog gelardeerd met historische voorbeelden. Een uiterst actuele kijk op het hedendaagse populisme, de Nederlandse politiek en samenleving en hoe die zouden kunnen worden verbeterd. Met eindnoten met onder meer literatuurverwijzingen. Het boek is een geactualiseerde herdruk, uitgebreid met twee hoofdstukken.
Nederlands | 9789047709473 | 327 pagina's
| Titel | Paniek in de polder : polytiek in tijden van populisme |
| Auteur | Jos de Mul |
| Type materiaal | Boek |
| Editie | Uitgebreide en geactualiseerde editie; |
| Uitgave | RotterdamLemniscaat, 2017 |
| Overige gegevens | 327 pagina's - 22 cm |
| Annotatie | 1e druk: Zoetermeer : Klement, (c)2011 - Met literatuuropgave |
| ISBN | 9789047709473 |
| PPN | 409023094 |
| Rubriekscode | 330.6 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Politieke filosofie |
| PIM Rubriek |  Mens en Maatschappij |
| PIM Trefwoord | Politieke filosofie |
De nieuwe rector van St. Oswald jongensgymnasium blijkt een oud-leerling te zijn aan wie de hoofdpersoon, docent klassieke talen, nare herinneringen heeft; schandalen uit het verleden komen in een nieuw daglicht te staan.
Maart 2014: gewapenderhand wordt de Krim gescheiden van Oekraïne en 'herenigd' met Rusland. Die actie van Rusland is in strijd met het Helsinki-akkoord dat in 1975 de territoriale integriteit van alle staten in Europa heeft vastgelegd. Het blijft niet bij de Krim. Rusland wil zijn oude glorie als supermacht terug. Sindsdien woedt er oorlog in Europa. Hoe heeft het zover kunnen komen? Zonder oog voor personen als Gorbatsjov, Jeltsin en Poetin is de assertiviteit van dit nieuwe Rusland niet te begrijpen. Gorbatsjov opende met zijn glasnost een doos van Pandora. Jeltsin hervormde het land niet echt. Poetin profiteerde van hun falen en kon de staat weer in het centrum van de macht zetten. Maar er zijn ook structurele oorzaken voor het feit dat Rusland zich nu hard tegen Europa keert. Ondanks de privatiseringen en de opmars van een middenklasse in deze eeuw is Rusland een neofeodale maatschappij. De mens is er onderdaan gebleven en nooit staatsburger geworden. Vandaar dat de ontvoogding, waar Oekraine en andere voormalige satellieten nu naar streven, voor het Kremlin zo'n groot gevaar is dat het alles op alles zet om zijn invloedssfeer terug te winnen en zo Europa diep verdeelt. Hubert Smeets, die Rusland vanaf 1990 op de voet volgt, beschrijft de breuklijn in de Russische samenleving met een scherpe pen en een goed oog voor detail.Journalistieke analyse van de Russische recente geschiedenis en politiek sedert het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991.
