Actuele schets van de Nederlandse maatschappij op economisch, sociaal en cultureel terrein.
Nederland werd in de tweede helft van de twintigste eeuw een welvaartstaat. Het ontstaan en de kenmerken ervan worden in dit boek beschreven en ook de veranderingen die zich daarin in de laatste decennia hebben voorgedaan. Nederland werd in de periode 2007-2011/12 geconfronteerd met een economische recessie (de kredietcrisis), maar heeft zich in de jaren daarna goed hersteld. Vergeleken met andere landen scoort Nederland op vele punten beter. Iets waarvan een groot aantal Nederlanders, hoewel zij met hun persoonlijk leven heel tevreden zijn, niet op de hoogte is, zo wordt ook met de titel van het boek tot uitdrukking gebracht. Schnabel presenteert een aantal lijstjes waaruit blijkt dat ons land op vele terreinen (bijvoorbeeld op economisch terrein, bij het terugdringen van de staatsschuld, het scheppen van werkgelegenheid, maar ook aangaande de kwaliteit van het onderwijs, van de sociale zekerheid en de gezondheidszorg) prima presteert. Hij laat ook zien wat nog verbeterd kan worden en aan welke nieuwe ontwikkelingen (onder meer informatisering, identiteitsproblematiek, integratie van immigranten) het hoofd moet worden geboden. Het boek geeft een goed actueel beeld van de Nederlandse samenleving.
Nederlands | 9789044638653 | 253 pagina's
| Titel | Met mij gaat het goed, met ons gaat het slecht : het gevoel van Nederland |
| Auteur | Paul Schnabel |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | AmsterdamPrometheus, 2018 |
| Overige gegevens | 253 pagina's - 21 cm |
| ISBN | 9789044638653 |
| PPN | 418219028 |
| Rubriekscode | 984 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Nederland; Sociaaleconomische beschrijvingen |
| PIM Rubriek |  Nederland |
| PIM Trefwoord | Sociaaleconomische beschrijvingen |
Maart 2014: gewapenderhand wordt de Krim gescheiden van Oekraïne en 'herenigd' met Rusland. Die actie van Rusland is in strijd met het Helsinki-akkoord dat in 1975 de territoriale integriteit van alle staten in Europa heeft vastgelegd. Het blijft niet bij de Krim. Rusland wil zijn oude glorie als supermacht terug. Sindsdien woedt er oorlog in Europa. Hoe heeft het zover kunnen komen? Zonder oog voor personen als Gorbatsjov, Jeltsin en Poetin is de assertiviteit van dit nieuwe Rusland niet te begrijpen. Gorbatsjov opende met zijn glasnost een doos van Pandora. Jeltsin hervormde het land niet echt. Poetin profiteerde van hun falen en kon de staat weer in het centrum van de macht zetten. Maar er zijn ook structurele oorzaken voor het feit dat Rusland zich nu hard tegen Europa keert. Ondanks de privatiseringen en de opmars van een middenklasse in deze eeuw is Rusland een neofeodale maatschappij. De mens is er onderdaan gebleven en nooit staatsburger geworden. Vandaar dat de ontvoogding, waar Oekraine en andere voormalige satellieten nu naar streven, voor het Kremlin zo'n groot gevaar is dat het alles op alles zet om zijn invloedssfeer terug te winnen en zo Europa diep verdeelt. Hubert Smeets, die Rusland vanaf 1990 op de voet volgt, beschrijft de breuklijn in de Russische samenleving met een scherpe pen en een goed oog voor detail.Journalistieke analyse van de Russische recente geschiedenis en politiek sedert het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991.
