Een eigentijdse verweving van de lotgevallen van drie verloren zielen in het Groot-Brittannië van nu.
Na 'Herfst' ('Autumn', 2016, shortlist Booker Prize 2017) en 'Winter'* (2017) is 'Lente' het voorlaatste, ingenieuze en hoopvolle deel van het op de Britse actualiteit gestoelde seizoenskwartet van de Schotse schrijfster (1962). Het is weer een schitterende verweving van enkele verloren zielen, kunst (Tacita Dean), tijdgeest (chaos) en literatuur (Shakespeare's Pericles). De Britse tv-regisseur Richard rouwt om de dood van zijn geliefde mentrix en scenariste Paddy. Hij worstelt met een melodramatisch script over een fictieve relatie tussen Rainer Maria Rilke en Katherine Mansfield. Brit(tany) is een slimme jonge vrouw, maar murw gebeukt als bewaakster in een uitzetcentrum voor asielzoekers. De 12-jarige Florence weekt met haast magische vastberadenheid het vastgeroeste los (zoals de bevrijding van tienerprostituées) en weet bij Brit en Richard op te rakelen wat ze eigenlijk willen en zijn. Indrukwekkend hoe de auteur hier op schier lichte wijze (motto: leven is hoop) en met kritische ondertoon velerlei, verschillende, vaak problematische zaken aan elkaar weet te breien. Voor de recensent nu al 'Hét Boek van het Jaar'. Winnaar Europese Literatuurpijs 2020.
Nederlands | 9789044642186 | 303 pagina's
| Titel | Lente |
| Auteur | Ali Smith |
| Secundaire auteur | Karina van Santen |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | Amsterdam Prometheus, 2019 |
| Overige gegevens | 303 pagina's - 20 cm |
| Annotatie | Vertaling van: Spring. - London : Hamish Hamilton, 2019 |
| ISBN | 9789044642186 |
| PPN | 421753056 |
| Taal | Nederlands |
Als de zoon van een zakenvrouw een vervangster voor zijn net weggelopen vriendin meeneemt naar het kerstdiner van zijn moeder en ook nog een zus van zijn moeder uitnodigt van wie zij is vervreemd, zijn de rapen snel gaar.
In een toekomstige wereld probeert een op zonne-energie werkende 'kunstmatige vriendin' een ziek meisje te redden, waarbij ze haar plichtsbesef ver doorvoert en de wereld om haar heen niet altijd goed interpreteert.
In de week na de Brexit herinnert een 32-jarige kunstgeschiedenisdocente zich de innige band die ze vanaf haar zesde had met haar kunstminnende vroegere buurman, nu 101 en woonachtig in een verzorgingstehuis.