Farafinka (2011)

"Wat Toumani Diabaté deed voor de kora (harpluit) en Bassekou Kouyaté voor de ngoni (oerbanjo), doet Aly Keïta nu voor de balafon, de West-Afrikaanse variant van de xylofoon. De muzikant uit Ivoorkust heeft als deelnemer aan interculturele projecten een respectabele staat van dienst. Zo maakte hij deel uit van Trio Ivoire, samen met slagwerker Steve Argüelles en pianist Hans Lüdemann, en was hij onlangs nog in Nederland om Majid Bekkas bij te staan bij diens verjongingskuur voor de Marokkaanse gnawamuziek. "Farafinko" is een solo-album in de letterlijke zin van het woord, al duikt in een van de stukken nog een tweede balafon op, die van Aly's grote voorbeeld Kélétigui Diabaté. De zelfgeschreven stukken zijn een muzikaal eerbetoon aan Keïta's vader, aan het Mandingvolk en aan Afrika als rijke voedingsbodem. De toon is kalm en op subtiele wijze bezwerend. En passant wordt duidelijk gemaakt waar Steve Reich de mosterd haalde voor zijn minimal music." (Ton Maas, Volkskrant; waardering: 5 uit 5 sterren (!))