Frúgalisto (2016)

"Luka Bloom kan onbekommerd doorgaan dankzij een hondstrouwe aanhang, die zich niet hoeft af te vragen wat er voorgeschoteld wordt, al is het telkens weer anders genoeg bereid om de lekkere trek te bewaren. "Frúgalisto" betekent zoveel als matiging in de zin van consuminderen, want we moeten onze planeet voor toekomstige generaties wel leefbaar houden. Uitgezonderd incidenteel een elektrische gitaar en een Hammondorgel klinken er als vanouds louter akoestische instrumenten, waaronder een genrevreemde, toch niet detonerende trombone. Het gebruik van Spaanse gitaren met nylon snaren geeft het melodieuze geheel een lenteachtige lichtvoetigheid, zelfs wanneer de Ierse bard een zonovergoten vorstdag bezingt. Wonderschoon is het weemoedige "Australia", dat aanvankelijk een lofzang op een beminde lijkt, waar het uiteindelijk net zo goed zou kunnen gaan over het avondrood aan de kust 'down under'. 'We steal time as much we can', heet het verzaligd, en geef Bloom daar maar eens ongelijk in." (Geert Henderickx, Oor)