Overzicht van de geschiedenis van Oekraïne van de prehistorie tot de Russische annexatie van de Krim en de invasie van de Donbas. Met kaarten in zwart-wit.
Een boek over de geschiedenis van Oekraïne, van de prehistorie tot de Russische annexatie van de Krim en de invasie van de Donbas. Het nationalisme en het antisemitisme worden uitgebreid behandeld, net als de wortels van het huidige verzet tegen de grote oosterbuur. Het boek gaat diep en vanuit algemeen perspectief op de materie in. Helder en met diepgang geschreven. Met name geschikt voor een geoefende lezersgroep. Met kaarten in zwart-wit. Serhii Plokhy (Nizjni Novgorod, 1957) studeerde en doceerde in de Sovjet-Unie, Oekraïne, Canada en de Verenigde Staten. Hij schreef vele boeken, die vaak werden vertaald, en won diverse prijzen. Plokhy is hoogleraar Oekraïense geschiedenis aan Harvard University en directeur van het Harvard Oekraïens onderzoeksinstituut.
Nederlands | 9789021469188 | 512 pagina's
| Titel | De poorten van Europa : een geschiedenis van Oekraïne |
| Auteur | Serhii Plokhy |
| Secundaire auteur | Fanneke Cnossen ; Peter van Nieuwkoop ; Pon Ruiter ; Jaap Verschoor |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | AmsterdamQuerido Facto, 2022 |
| Overige gegevens | 512 pagina's - kaarten - 24 cm |
| Annotatie | Met register |
| ISBN | 9789021469188 |
| PPN | 436719835 |
| Rubriekscode | Oekraïne 941 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Oekraine; Geschiedenis |
| PIM Rubriek |  Geschiedenis |
| PIM Trefwoord | Oekraïne |
Prijswinnend historicus Bart van der Boom reconstrueert het perspectief van de Joodse Raad, in een poging te begrijpen hoe goede bedoelingen de weg naar de ondergang hebben geplaveid. De Nederlandse Joden werden tijdens de Duitse bezetting geisoleerd van de rest van de maatschappij, in een getto zonder muren. Dat getto werd bestuurd door de Joodse Raad, die consequent pleitte voor gehoorzaamheid aan Duitse bevelen, ook toen in juli 1942 de deportaties begonnen. De Joden die voor de Joodse Raad werkten werden vrijgesteld van deportatie, totdat in de zomer van 1943 ook zij werden afgevoerd. Het beleid van de Joodse Raad pakte dus desastreus uit, en na de oorlog had niemand er nog een goed woord voor over. 'Joodse Raad' staat tegenwoordig voor het ergste soort verraad - verraad van de 'eigen' mensen, in een laffe poging zelf buiten schot te blijven. Dat oordeel is begrijpelijk, maar niet verhelderend. Tijdens de oorlog konden velen het beleid van de Joodse Raad billijken als de enige mogelijkheid om te redden wat er te redden viel. Vooraanstaande Joodse bestuurders verleenden er hun medewerking aan, ook toen daar nog geen enkel voordeel aan verbonden was. Blijkbaar zagen zij iets wat wij niet zien en andersom [Bron: website uitgever]Historische reconstructie van het perspectief van de Joodse Raad en de keuzes die zij maakten in het beheer van het Joodse getto in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog.
