Persoonlijk getint filosofisch essay over de vraag waarom de mens de beperkte tijd die hij tot zijn beschikking heeft zo vaak besteedt aan zinloze zaken, waarbij de auteur aan de hand van denkers als De Beauvoir, Kierkegaard en Heidegger onderzoekt of er een andere, intensere omgang mogelijk is met de tijd die ons gegeven is.
Een persoonlijk getint filosofisch essay over hoe de mens de beperkte tijd die hij tot zijn beschikking heeft maar al te vaak verstrooit, maar ook kan leren rekken. Een ingrijpende gebeurtenis die hem bijna het leven kost, confronteert Koen Haegens met de tijdelijkheid van het bestaan en ons gebrek aan besef daarvan. Hoe kan het dat we van elk moment willen genieten maar ondertussen al swipend, scrollend en bingewatchend smijten met de uren, alsof ze niet op kunnen? Mede aan de hand van denkers als Kierkegaard, Heidegger en De Beauvoir duikt Koen Haegens in de 'verstrooide tijd'. Dit spoor leidt langs gestreste Romeinen, smartphones en tijddieven, om te eindigen bij het antwoord op de vraag of er een andere, intensere omgang mogelijk is met de beperkte tijd die ons gegeven is. Pakkend en persoonlijk, maar ook scherpzinnig en met filosofische diepgang geschreven. Voor de meer geoefende lezer. Koen Haegens (1980) is economieredacteur en columnist bij De Groene Amsterdammer. Hij schreef enkele boeken.
Nederlands | 9789026362095 | 183 pagina's
| Titel | Op zoek naar de verstrooide tijd |
| Auteur | Koen Haegens |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | AmsterdamAmbo|Anthos, [2023] |
| Overige gegevens | 183 pagina's - 22 cm |
| Annotatie | Met literatuuropgave |
| ISBN | 9789026362095 |
| PPN | 437779157 |
| Rubriekscode | 300.5 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Tijdsbesteding; Filosofische aspecten ; Bijna-doodervaringen; Verhalen |
| PIM Rubriek |  Mens en Maatschappij |
| PIM Trefwoord | Tijdsbesteding |
Een vrouw van middelbare leeftijd met een drukke baan in Amsterdam neemt een radicaal besluit: ze reist in haar eentje naar Iran en sluit zich aan bij een nomadenvolk. Het voortbestaan van de nomaden blijkt echter niet vanzelfsprekend in de moderne tijd.
