Dichtbundel waarin de natuur als personage wordt opgevoerd, dat ziet, voelt, liefheeft en vergeet, en de mens een feilbaar wezen is dat wanhopig zoekt naar liefde en verbinding.
Een dichtbundel over de natuur en verbinding. De bundel bevat vertrouwde elementen uit de romans van Sholeh Rezazadeh, zoals rivieren, bomen, bergen, vissen en vlinders. Net als in haar romans is ook hier de natuur geen achtergrond maar een echt personage, dat ziet, voelt, liefheeft en vergeet. De mens wordt afgebeeld als een feilbaar wezen dat wanhopig op zoek is naar liefde en verbinding, maar zich ook verbaast over het gebrek aan aandacht voor de ander. De gedichten zijn in ritmische, indringende stijl en deels in de aanspreekvorm geschreven. Geschikt voor een breed poëziepubliek. Sholeh Rezazadeh (1989) debuteerde in 2021 met de roman 'De hemel is altijd paars'*, die werd bekroond met de Debutantenprijs MdNL 2022 en met de Bronzen Uil Publieksprijs 2021. In 2023 verscheen haar tweede roman, 'Ik ken een berg die op me wacht', die werd genomineerd voor de European Union Literature Prize 2024. Gedichten van haar hand verschenen in onder meer 'De Gids' en 'De Poëziekrant'. 'Neem ruim zei de zee' is haar eerste dichtbundel.
Nederlands | 9789026367861 | 68 pagina's
| Titel | Neem ruim zei de zee : gedichten |
| Auteur | Sholeh Rezazadeh |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | AmsterdamAmbo|Anthos, [2024] |
| Overige gegevens | 68 pagina's - 21 cm |
| ISBN | 9789026367861 |
| PPN | 44205114X |
| Rubriekscode | Nederlands 876 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Natuur; Gedichten |
| PIM Rubriek |  Gedichten en Versjes |
| PIM Trefwoord | Natuur |
Een schrijver strijkt neer in een oud hotel om zijn verdriet over zijn verbroken relatie met een Italiaanse kunsthistorica te verwerken, wat leidt tot lange beschouwingen over het oude en het nieuwe Europa, inclusief massatoerisme en bootvluchtelingen.
Een vrouw van middelbare leeftijd met een drukke baan in Amsterdam neemt een radicaal besluit: ze reist in haar eentje naar Iran en sluit zich aan bij een nomadenvolk. Het voortbestaan van de nomaden blijkt echter niet vanzelfsprekend in de moderne tijd.
Een ongelukkige schrijfster steelt het onvoltooide manuscript van haar overleden populaire Aziatische vriendin. Met de publicatie ervan onder haar eigen naam komt de discussie over culturele toe-eigening op gang en loopt alles uit de hand.
