Janácek, Wiklander, Liszt, Schumann (Simons) (2013)

"Al meteen in Janáceks beklemmende pianowerk weet Simons hogelijk te imponeren door het betoog met een maximum aan suspense te laden zonder ook maar een moment over de scheef te gaan. De afwisseling tussen grillige wendingen en het voor dit stuk – tweede deel! – zo karakteristieke onderhuidse pianissimi zijn perfect getimed, zonder dat de zaak beredeneerd overkomt. Dat Janáček de Tsjechische evenknie is van Bartók wordt uit de diep-inkervende vertolking van Simons haarscherp duidelijk." (...) (opusklassiek.nl)