Orchestral works (2000)

De taal van Alexander Voormolen wortelt van begin af aan in wat we kennen als het Franse impressionisme. Het eindresultaat is in de werken die behouden bleven een mengeling van neo-klassicisme, impressionistische orkestkleur, en bijna neo-barokke melodiepatronen. Het recept wordt nog gecompliceerder wanneer Voormolen Hollandse deuntjes in de mix gooit, zoals in de Baron Hop Suites. Voor de oren van nu is een chromatische behandeling die het midden houdt tussen Ravel en Reger niet echt de ideale manier om ‘Alle eendjes zwemmen in het water’ of ‘Wilhelmus van Nassouwe’ als melodieus materiaal te rechtvaardigen.Deze cd biedt een prachtig overzicht van de orkestmuziek van Alexander Voormolen. Dat het Residentie Orkest ervoor tekent is niet meer dan logisch. De beide solohoboïsten van het orkest presenteren wat mij betreft de definitieve opname van het concert voor twee hobo’s. (...) Het resultaat is sprookjesachtig. Oude tijden herleven en schitterende muziek krijgt een tweede kans. (opusklassiek.nl)