Spíra (2025)

"Nee, daar staat niet Ólafur Arnalds, de IJslandse componist en multi-instrumentalist. We hebben hier van doen met Ólöf (45), zijn nicht. Ze was ooit bandlid van Múm en de kans is aanzienlijk dat je haar al eens viool hoorde spelen op een IJslands popalbum, of op het podium zag bij, pakweg, Sigur Rós, Air of Nick Cave’s Grinderman. Als folkzangeres bracht ze vier albums uit tussen 2007 en 2014. Met "Spíra" pikt ze de draad weer op. Gelukkig, want die betoverende, hoge stem van kristal is veel te mooi om niet met de wereld te delen: een geluid dat uit vervlogen tijden tot ons lijkt te komen. Negen minimalistische folkliedjes telt "Spíra", bijna allemaal in één take opgenomen, compleet met knerpjes van de akoestische gitaar en hier een daar een wiebelende noot. Alsof Vashti Bunyan een album in het IJslands heeft gemaakt. De liedjes schijnen over liefde en verlies te gaan, maar ook zonder kennis van de taal zijn ze troostrijk, een beetje mystiek en heel erg mooi." (de Volkskrant; 4 uit 5 sterren)