Hoggar (2026)

"Het muzikale rebellenleger van Tinariwen heeft de wapens nog niet neergelegd. De toearegband uit zuidelijk Algerije en noordelijk Mali is al bijna vijftig jaar actief, en de golvende blues uit de Sahara klinkt nog altijd alsof die de dorste grond in bloei kan zetten. Op "Hoggar" grijpt de mythische band terug op de vroegste jaren: de nummers zijn beheerst en klein gehouden en klinken als een berustende terugblik, al blijft Tinariwen – uiteraard – een activistische band. In "Asstaghfero Allah" en het schitterende "Dounia Tau Ray" klinken de stemmen van de oudste bandleden ook echt een dagje ouder, maar ontroerend mooi. De vooral akoestische gitaren en rustige percussie van handgeklap en tingelende belletjes leggen steeds die bekende, hypnotiserende groove neer, waar scherpe elektrische noten overheen mogen dansen. Ze namen "Hoggar" op in de stad Tamanrasset, omringd door vrienden van vroeger, bij het Hoggar-woestijngebergte: waar de oprichters in 1979 begonnen met musiceren" (Volkskrant; 4 uit 5 sterren)