Graphic novel.
De auteur (Teheran, 1986) denkt in dit autobiografische beeldverhaal, terwijl ze model zit, terug aan haar jeugd in Iran waar vrouwen niets te zeggen hebben. Vanaf dat ze als negenjarig meisje een hoofddoek moest gaan dragen was ze voor de Iraanse wet volwassen, kon worden uitgehuwelijkt, berecht. Mocht ze als meisje bijna niks meer, niet zingen, lachen, dansen, sporten in het openbaar. Angst beheerste haar leven, voor de gewelddadige vader, voor de mannen die haar ongestraft aanranden, op straat, bij de dokter, op school. Alleen in tekenen kon ze zich nog uiten. Haar twee nichtjes, schoolmeisjes nog, werden geëxecuteerd omdat ze 'opruiende' pamfletten in hun rugzak hadden. Eenmaal volwassen vlucht ze naar Frankrijk, vindt werk in de animatiewereld, en zit nu zelf als naaktmodel bij modeltekenlessen wat bevrijdend werkt. Eenvoudig verteld, indringend en beklemmend verhaal over een actueel thema. Angst en machteloosheid zijn duidelijk zicht- en voelbaar, het tekenwerk is simpel, mooi maar wat monotoon, met grijskleuren in Teheran, later komt er wat kleur bij. Goed besproken in de media.
Nederlands | 9789002288722 | 195 pagina's
| Titel | De lijnen die mijn lichaam tekenen |
| Auteur | Mansoureh Kamari Elisabeth Van Haegenborgh |
| Secundaire auteur | Elisabeth Van Haegenborgh |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | Antwerpen Standaard Uitgeverij, [2026] |
| Overige gegevens | 195 pagina's - illustraties - 28 cm |
| Annotatie | Met literatuuropgave - Vertaling van: Ces lignes qui tracent mon corps. - Casterman, (c)2025 |
| ISBN | 9789002288722 |
| PPN | 459836188 |
| Genre | stripverhaal |
| Thematrefwoord | Rechten van de vrouw ; Iran |
| Taal | Nederlands |
