Belladonna Nocturne (2026)/ Daniel Lanois

Hoewel vooral bekend van zijn productiewerk voor onder meer U2, Bob Dylan en Peter Gabriel, brengt de Canadese Daniel Lanois eens in de zoveel tijd een eigen album met vooral instrumentale stukken uit. Daarop kan hij naar hartenlust zijn kunsten op vooral de pedalsteelgitaar demonstreren. Maar erg beklijvende albums leverde die hobby nog niet op."Belladonna Nocturne" is een soort vervolg op het meer dan twintig jaar oude, wisselend ontvangen "Belladonna". De muziek is, zoals de titel aangeeft, donkerder van kleur maar eenduidiger geworden. Inside the Walls of Puebla kent mooi akoestisch gitaarwerk en heeft een sterke melodie, terwijl de meer ambient gerichte stukken duidelijker dan op de voorganger terugverwijzen naar Brian Eno’s album "Apollo: Atmospheres and Soundtracks", waaraan Lanois in 1983 meewerkte.Marionette met Lanois op piano en pedalsteelgitaar had zoals de mooiste ambient best een minuut of twintig mogen doorgaan, terwijl The Black Sea de aandacht nog geen twee minuten kan vasthouden. Zo is dit opnieuw een niet helemaal geslaagd instrumentaal album van Daniel Lanois, maar wel een van zijn betere. (de Volkskrant, 3 uit 5 sterren)