Autobiografie van de Afghaanse politica (1975), sinds 2005 parlementslid, die zich bij de verkiezingen van 2014 kandidaat wil stellen.
Autobiografie van de politica Fawzia Koofi (1975), die in 2005 in het parlement van Afghanistan werd gekozen en anno 2010 de noordelijke provincie Badakhshan vertegenwoordigt. Bij de verkiezingen van 2014 wil ze zich kandidaat stellen voor het presidentschap. Koofi, die is gewaarschuwd dat de Taliban haar wil doden, begint in september 2010 met het schrijven van brieven aan haar dochters, de twaalfjarige Shaharzad en de tienjarige Shuhra. Ze staat op het punt naar een politieke bijeenkomst te gaan en realiseert zich dat ze mogelijk niet terugkomt. De brieven aan haar dochters zijn door haar autobiografie heen opgenomen. Koofi vertelt in de brieven haar dochters over haar leven en drijfveren, haar visie op de Afghaanse samenleving, politiek en de mensenrechten/vrouwenrechten. Vlot leesbaar relaas van een moedige vrouw, waarin tevens de moderne Afghaanse geschiedenis wordt beschreven (de Russische overheersing, de komst van de Taliban etc.). Met een kaart van Afghanistan, fotokatern en een chronologie van de moderne Afghaanse geschiedenis. www.fawziakoofi.org. Kleine druk.
Nederlands | 9789460033292
| Titel | Brieven aan mijn dochters : het aangrijpende levensverhaal van de eerste vrouwelijke presidentskandidaat van Afghanistan |
| Auteur | Fawzia Koofi |
| Secundaire auteur | Ralph van der Aa |
| Type materiaal | Boek |
| Uitgave | AmsterdamBalans, cop. 2011 |
| Overige gegevens | 300 p., [8] p. pl - ill., krt - 23 cm |
| Annotatie | Vert. van: Letters to my daughters. - Neuilly-sur-Seine : Lafon, 2011 |
| ISBN | 9789460033292 |
| PPN | 330188941 |
| Rubriekscode | Afghanistan 945.6 |
| Taal | Nederlands |
| Onderwerp algemeen | Afghanistan; Politieke geschiedenis; 2001-2010 |
| PIM Rubriek |  Mens en Maatschappij |
| PIM Trefwoord | Politici |
In het Slowakije van 1929 leggen drie Joodse zusjes een eed af dat ze altijd op elkaar zullen passen. Wanneer ze in 1942 naar Auschwitz-Birkenau worden afgevoerd, blijkt hoe sterk die eed hen aan elkaar bindt.
