"De van oorsprong Britse band heeft al eerder complete albums rond een bepaald thema opgenomen (“Grand Tour”, “Common Ground”) maar dit is het eerst album met een doorlopend verhaal. De hoofdpersoon is een gedesillusioneerde en getormenteerde houtsnijkunstenaar die een laatste poging doet om dat ultieme, ongrijpbare meesterwerk te snijden uit een stuk hout. Hij slaagt en wordt als het ware opgezogen in een illusionaire wereld. Alle bandleden hadden een aandeel in het componeren, Alberto Bravin had de eervolle maar moeilijke taak om van al die individuele, losse stukken muziek één geheel te maken van circa een uur. Het is uiteindelijk een donker, intens en intrigerend album geworden, waar ook hoop, emotie en liefde belangrijke elementen zijn. Het laatste deel van het album vormt als het ware een suite die zelfs aan "The Gates of Delirium" (Yes) herinnert. This could be a masterpiece’ zegt de hoofdpersoon in het nummer "Albion Press", dat zou zomaar eens van toepassing kunnen zijn op “Woodcut”." (Progwereld)
"De Boerderij in Zoetermeer is dé locatie bij uitstek waar progminnend Nederland en omstreken graag de liefde voor het genre bewijst én waar het geluid ook steeds ongeëvenaard goed is. Riis, zanger Asle Tostrup en drummer Hendrik Bergan Fossum kozen ook voor deze opname-locatie. De drie vormden anno 2024 de kern van Airbag. Ze kwamen niet alleen; de Oak-muzikanten, zanger en toetsenist Simen Valldal Johannessen en bassist Oystein Sootholtet boden versterking op hun respectievelijke instrumenten. Airbag heeft ervoor gekozen om voor het album niet de setlist van de tour te volgen maar deze eerder om te draaien. Je kunt bij Airbag niet om het gitaarspel van Riis heen. De man weet meer gevoel in zijn spel te leggen dan veel van een heel leger van zijn collega’s bij elkaar zou kunnen proberen. Het mooie is dat Airbag je bij de hand neemt, dat je de beleving van de band: de gretigheid van de band zit in alles. Het ruwe, het ongepolijst klinken, dat past de mannen erg goed." (Written in Music; 4 uit 5 sterren)
"Ten tijde van het debuut “Sunrise” was The One meer een project, waarop initiatiefnemer en producer Timothy van der Horst naast zijn eigen instrument, de drums, nog voor allerlei andere zaken verantwoordelijk voor was en de muzikanten om hem heen min of meer veredelde gasten. Sindsdien is dat groepje naar elkaar toegegroeid en heeft optredens gedaan, waardoor de 3 Nederlanders en 3 Britten nu écht een band zijn. De andere leden dragen nu ook compositorisch bij. Wat vooral opvalt is dat er uitbundiger geróckt wordt, met een steviger gitaargeluid van Edwin in 't Veld, hoewel er ook plaats is voor veel toetsen alsmede accenten met o.a. fluit en lapsteelgitaar. De toetsenist van dienst is trouwens Ron Mozer (o.a. For Absent Friends). Zanger is opnieuw de Brit Max Gilkes, wiens stem ons meer dan eens doet denken aan die van Steve Thorne, maar dan wat voller. Het titelnummer is exemplarisch: het laat een lekker rockende maar ook meeslepende gitaarsolo volgen met een fijne proggy toetsensolo." (Radio Xymphonia)
"Na het verrassende nieuwe soloalbum “Luck And Strange” (2024), volgde er een tourtje waarbij de Pink Floyd-gitarist/zanger slechts op een paar locaties concerten gaf: de antieke Circus Maximus in Rome, de Londense Royal Albert Hall, de Madison Square Garden in New York, de Hollywood Bowl in L.A. en de Intuit Dome in Inglewood. Naast veel nieuw werk kwamen er natuurlijk oudere solo-favorieten en Pink Floyd-klassiekers voorbij. 23 songs, opgenomen tijdens verschillende concerten, zijn op deze dubbelaar verzameld. Daarbij valt op dat de arrangementen nét een beetje anders zijn dan bij eerdere solo- of Pink Floyd-tournees. Dochter Romany Gilmour is mee om “Between Two Points”, een van de prijsnummers van “Luck And Strange”, te zingen én bij te dragen aan de koortjes. De vier zangeressen nemen soms de leadpartijen over die oorspronkelijk voor Gilmour waren. Ook zingen ze “The Great Gig In The Sky” uiterst subtiel, dat zo een andere lading krijgt dan het origineel, maar niet minder emotioneel." (Xymphonia Radio)
In aanvulling op de 4.0 Quad Mix uit 1976 en de 5.1 Surround Mix uit 2009, bevat deze Blu-ray een sterke nieuwe Dolby Atmos Mix, gemaakt door James Guthrie in 2025. "De versie van "Wish You Were Here" met de legendarische gipsyjazzviolist Stephane Grappelli kenden we al. Daar worden nu de eerste akoestische versie en eentje met een pedalsteelsolo aan toegevoegd. "Wine Glasses" (een stukje ambient dat werd weggeknipt uit het intro van "Shine On You Crazy Diamond") en de alternatieve versie van "Have A Cigar" waren ook al bekend. Nieuw zijn de twee demo’s van Roger Waters voor "Welcome To The Machine", die laten horen hoe hij dat nummer vrij compleet bij de band aanleverde. Prijsnummer onder de bonustracks is de versie van ruim 25 minuten van "Shine On You Crazy Diamond" in een prachtige nieuwe mix door James Guthrie. De set wordt aangevuld met een opname van het concert op 26 april 1975 in de Los Angeles Sports Arena. Steven Wilson ontleedde de bootleg en mixte die opnieuw." (OOR)
"'If you’re one of those ‘I love Pink Floyd, but I can’t stand Roger’s politics’ people, you might do well to fuck off to the bar right now.' De toon was meteen gezet bij Waters’ politiek geladen show. Het gaat voor de meesten toch echt om de muziek, die mede dankzij een geweldige band gelukkig erg goed is. Deze registratie uit Praag was destijds via livestream in de bioscoop te zien, maar is voor de officiële release vooral qua geluid ontegenzeggelijk opgepoetst, waardoor we nog intenser kunnen genieten van Pink Floyd-klassiekers als "Comfortably Numb" (in de verstilde Lockdown Sessions-versie), "Shine On You Crazy Diamond" en "Sheep", maar ook minder bekende nummers als "Two Suns In The Sunset" en solotracks als "The Bravery Of Being Out Of Range"." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren) In de topbezette band vinden we o.a. Jonathan Wilson (gitaar, zang, check ook zijn eigen werk), Dave Kilminster (eerder in de band van Steven Wilson) en Jon Carin (pikant genoeg vroeger betrokken bij de Waters-loze Pink Floyd).
"Agropelter is een project van de Noorse multi-instrumentalist Kay Olsen. Deze relatieve nieuwkomer kreeg voor het debuutalbum "The Book Of Hours" de medewerking van onder anderen Mattias Olsson op Mellotron en Jonas Reingold op fretloze bas, terwijl Jacob Holm-Lupo zorg droeg voor de mix en mastering. De vele subtiliteiten in de arrangementen, waarin buiten veel klassiek toetsenspel (naast Mellotron ook ARP, Hammond en kerkorgel) er kleurrijke accenten worden aangebracht met fluit, fagot, cello en genoemde fretloze bas, openbaren zich pas na meerdere beluistering. De fraaie contrasten met enerzijds de zware progressieve rock die aan Änglagård refereert en anderzijds stukken als "Levitator", dat bij vlagen klinkt alsof Jean Michel Jarre zich eind jaren zeventig liet ondersteunen door een full-blown progband en op andere momenten als een outtake van het debuut van The Alan Parsons Project. Olsen laat bovendien horen naast een sterk toetsenbespeler ook een fijne gitarist te zijn." (Radio Xymphonia)
Ekseption, de groep rond toetsenist Rick van der Linden en trompettist Rein van den Broek is waarschijnlijk de eerste Nederlandse symfonische rockband. En dat in eerste instantie met rock-arrangementen van beroemde klassieke werken. Vanaf het tweede album werden ook eigen composities toegevoegd. Er kwamen al snel wrijvingen, met veel bezettingswisselingen tot gevolg. Van der Linden werd in 1974 zelfs uit z'n eigen band gezet! Terwijl hij revanche nam met Trace, nam Hans Jansen zijn plaats in. Er volgden twee albums die op deze boxset hun CD-première beleven: “Bingo!” (1974) en “Mindmirror” (1975) die meer neigen naar de dan populair geworden genres jazzrock en funk, die werd voortgezet door Jansen c.s. met de groep Spin. In 1978 vond een reünie van de oorspronkelijke bezetting plaats met “Ekseption 78”, met tussenpozen gevolgd door nog een aantal hergroeperingen volgens oerbandconcept. Al die albums zijn hier, inclusief een schijf met singletracks en vroege opnemen, op 13 CD's verzameld in een handzaam boxje.
"Regisseur Gavin Elder, die al lang samenwerkt met Gilmour, schotelt ons prachtige beelden voor van band, publiek, theater en omgeving. Het sublieme schouwspel tegen de achtergrond van de oude ruïnes van Rome is een absoluut genot. Het geluid is in Dolby Atmos en laat niets aan het toeval over. [Blu-ray 2 bevat] een documentaire over de totstandkoming van en voorbereidingen op de show, met intieme sfeerbeelden van band en entourage tijdens oefensessies en soundcheck. Opvallend is de relaxte sfeer en de rust die de grote voorman uitstraalt. De show is ronduit indrukwekkend: bij deze serie shows in het centrum van de Italiaanse hoofdstad waren per avond circa 18.000 toeschouwers aanwezig, ruim driemaal zoveel als in de Engelse hoofdstad. En die locatie, tja, wat moet je zeggen van die iconische plek daar in het historische Rome, waar tweeduizend jaar geleden nog wagenrennen plaatsvonden. Dat wordt nog eens versterkt door de dronebeelden die de skyline en omgeving van het theater weergeven." (Progwereld)
De Ayreon-man onder eigen naam. "Wat zou je doen als bekend wordt dat de wereld over 5 maanden vergaat? Die vraag staat centraal op dit conceptalbum. Het is een serieus thema dat echter ook een verrassend soort galgenhumor bij de maker opriep. De gesproken bijdragen van Mike Mills lijken vooral een parodie op de oppervlakkige (social) media te zijn, terwijl "Shaggathon" het alom aanwezige hedonisme op de korrel neemt. Het verluchtigt de sfeer zoals Queen dat ooit deed met stilistische uitstapjes. Een ander maatschappelijk verschijnsel gaat Lucassen te lijf in "Goddamn Conspiracy", waarvan het folky begin herinnert aan Jethro Tull. Lucassen zingt veel zelf en wordt op voortreffelijke wijze bijgestaan door gastvocalisten als Marcela Bovio, Robert Soeterboek en Floor Jansen. Allemaal bekende namen in zijn entourage. Ook in muzikaal opzicht is het weer een album zoals alleen hij dat kan maken: negen prachtig uitgevoerde topsongs, bij elkaar gehouden door een prikkelend thema." (Lust For Life; 4,5 uit 5 sterren)
Op 24 april 2014 ging in de Amsterdamse Melkweg het IQ-album "The Road Of Bones" in première. De opvolger van het alweer 5 jaar oude "Frequency" is zelfs een dubbelaar geworden. Opnieuw zijn er bezettingswisselingen ten opzichte van het vorige album: drie zelfs! Maar in twee gevallen blijkt het de terugkeer van verloren zonen: drummer Paul Cook is na korte afwezigheid alweer terug en ook de in 1989 vertrokken bassist Tim Esau is wedergekeerd. Neil Durant is de nieuwe toetsenist. Hoe onopvallend en ingetogen die Durant op het podium ook overkomt, op plaat creëert hij vele lagen aan kleuren: een mooie mix van 'vintage' (Mellotron- en Moog-sounds) en modern. De baspartijen van Esau zijn regelmatig zeer prominent: groovy (als in Massive Attack-triphop) in het titelnummer, elders zoemend en ploppend. De andere drie klinken zoals we ze kennen, in lange composities (tot aan 20 minuten lengte) die soms klinken als slimme recombinaties van bekende IQ-thema's. Maar daar is wel veel nieuwe spanning en sfeer doorgejaagd.
"Ze weten niet van ophouden, die oude rocksterren. Het vijfde soloalbum van David Gilmour ligt in de schappen. Hij is inmiddels 78 jaar, dit icoon van Pink Floyd, de band waarin hij vanaf 1968 gitarist was. "Luck And Strange" bevat songs die hij in nauwe samenwerking met echtgenote/auteur Polly Samson schreef. De thematiek van de songs gaat hier veel over vergankelijkheid, ouder worden en sterfelijkheid. In het titelnummer is de in 2008 overleden Pink Floyd-toetsenist Richard Wright te horen met een in 2007 opgenomen partij. Het is aan Gilmours stem, maar vooral aan zijn machtige, zeer karakteristieke gitaarspel in een paar prachtig stukken te danken dat het album een fijn laagje Pink Floyd bevat. Mooiste track? Een herbewerking van "Between Two Points", oorspronkelijk van The Montgolfier Brothers uit 1999, met een vocale hoofdrol voor dochter Romany Gilmour. Sterke terugkeer van een topmuzikant die weet in welke fase van het leven hij beland is, maar waar sleet nog maar weinig vat op krijgt." (OOR)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
