In aanvulling op de 4.0 Quad Mix uit 1976 en de 5.1 Surround Mix uit 2009, bevat deze Blu-ray een sterke nieuwe Dolby Atmos Mix, gemaakt door James Guthrie in 2025. "De versie van "Wish You Were Here" met de legendarische gipsyjazzviolist Stephane Grappelli kenden we al. Daar worden nu de eerste akoestische versie en eentje met een pedalsteelsolo aan toegevoegd. "Wine Glasses" (een stukje ambient dat werd weggeknipt uit het intro van "Shine On You Crazy Diamond") en de alternatieve versie van "Have A Cigar" waren ook al bekend. Nieuw zijn de twee demo’s van Roger Waters voor "Welcome To The Machine", die laten horen hoe hij dat nummer vrij compleet bij de band aanleverde. Prijsnummer onder de bonustracks is de versie van ruim 25 minuten van "Shine On You Crazy Diamond" in een prachtige nieuwe mix door James Guthrie. De set wordt aangevuld met een opname van het concert op 26 april 1975 in de Los Angeles Sports Arena. Steven Wilson ontleedde de bootleg en mixte die opnieuw." (OOR)
"'If you’re one of those ‘I love Pink Floyd, but I can’t stand Roger’s politics’ people, you might do well to fuck off to the bar right now.' De toon was meteen gezet bij Waters’ politiek geladen show. Het gaat voor de meesten toch echt om de muziek, die mede dankzij een geweldige band gelukkig erg goed is. Deze registratie uit Praag was destijds via livestream in de bioscoop te zien, maar is voor de officiële release vooral qua geluid ontegenzeggelijk opgepoetst, waardoor we nog intenser kunnen genieten van Pink Floyd-klassiekers als "Comfortably Numb" (in de verstilde Lockdown Sessions-versie), "Shine On You Crazy Diamond" en "Sheep", maar ook minder bekende nummers als "Two Suns In The Sunset" en solotracks als "The Bravery Of Being Out Of Range"." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren) In de topbezette band vinden we o.a. Jonathan Wilson (gitaar, zang, check ook zijn eigen werk), Dave Kilminster (eerder in de band van Steven Wilson) en Jon Carin (pikant genoeg vroeger betrokken bij de Waters-loze Pink Floyd).
"Na het verrassende nieuwe soloalbum “Luck And Strange” (2024), volgde er een tourtje waarbij de Pink Floyd-gitarist/zanger slechts op een paar locaties concerten gaf: de antieke Circus Maximus in Rome, de Londense Royal Albert Hall, de Madison Square Garden in New York, de Hollywood Bowl in L.A. en de Intuit Dome in Inglewood. Naast veel nieuw werk kwamen er natuurlijk oudere solo-favorieten en Pink Floyd-klassiekers voorbij. 23 songs, opgenomen tijdens verschillende concerten, zijn op deze dubbelaar verzameld. Daarbij valt op dat de arrangementen nét een beetje anders zijn dan bij eerdere solo- of Pink Floyd-tournees. Dochter Romany Gilmour is mee om “Between Two Points”, een van de prijsnummers van “Luck And Strange”, te zingen én bij te dragen aan de koortjes. De vier zangeressen nemen soms de leadpartijen over die oorspronkelijk voor Gilmour waren. Ook zingen ze “The Great Gig In The Sky” uiterst subtiel, dat zo een andere lading krijgt dan het origineel, maar niet minder emotioneel." (Xymphonia Radio)
Ekseption, de groep rond toetsenist Rick van der Linden en trompettist Rein van den Broek is waarschijnlijk de eerste Nederlandse symfonische rockband. En dat in eerste instantie met rock-arrangementen van beroemde klassieke werken. Vanaf het tweede album werden ook eigen composities toegevoegd. Er kwamen al snel wrijvingen, met veel bezettingswisselingen tot gevolg. Van der Linden werd in 1974 zelfs uit z'n eigen band gezet! Terwijl hij revanche nam met Trace, nam Hans Jansen zijn plaats in. Er volgden twee albums die op deze boxset hun CD-première beleven: “Bingo!” (1974) en “Mindmirror” (1975) die meer neigen naar de dan populair geworden genres jazzrock en funk, die werd voortgezet door Jansen c.s. met de groep Spin. In 1978 vond een reünie van de oorspronkelijke bezetting plaats met “Ekseption 78”, met tussenpozen gevolgd door nog een aantal hergroeperingen volgens oerbandconcept. Al die albums zijn hier, inclusief een schijf met singletracks en vroege opnemen, op 13 CD's verzameld in een handzaam boxje.
"Hoe heerlijk, een nieuw album van Gazpacho! De Noorse progrockers maakten in 2020 "Fireworker"; niet gek dus om na vijf jaren nieuw werk met de wereld te delen. (...) Geen twee nummers hetzelfde op het album, in alles wel zeer herkenbaar als Gazpacho, zonder daarmee meteen voorspelbaar te zijn. Dat zit er bij deze Noren gewoon niet in. Ne dus vooral ook de tijd om het album te ontdekken en ervan te genieten en juist die twee elementen liggen bij albums van Gazpacho al evenzeer in elkaars verlengde. Een Gazpacho-album doorgrond je dus ook niet in enkele luisterbeurten. Dat is bij "Magic 8-Ball" zeker niet anders. Neemt "Starling" je al mee, kan "Sky King" je zomaar ongekend raken, dan wachten er nog steeds fraaie verrassingen op je. "Immerwahr" en "Unrisen" zijn van een welhaast verpletterende schoonheid. In een jaar waarin meerdere progreleases al zeer sterk uitpakken, mag "Magic 8-Ball" zich zonder enige twijfel voor de progressieve top vijf melden. Prachtplaat!" (writteninmusic.com; 4,5 uit 5 sterren)
"Barclay James Harvest splitste zich eind jaren 90 na het laatste studio-album “River Of Dreams” in twee versies: John Lees' Barclay James Harvest, geformeerd rondom de zanger/gitarist en Barclay James Harvest featuring Les Holroyd rondom de zanger/bassist. in 2013 verscheen er nieuw plaatwerk van Lees' band, in de vorm van het zeer aangename "North". 12 jaar later is er nu een opvolger. Dit "Relativity" bevat net als op de voorganger songs die allemaal het gezamenlijk product van de gehele huidige band zijn en muzikaal geen drastische wijzigingen laten horen. Nog steeds begeeft de Britse band zich op het scheidsvlak van melodieuze poprock en progrock, wat er bij de BJH-fans in zal gaan als koek. Er wordt uitgebreid de tijd genomen – het album is bijna 78 minuten lang - en dat zou verkeerd hebben kunnen uitpakken als die songs niet boeiend zouden zijn maar dat zit op "Relativity", op één enkele uitzondering na, gewoon wel goed." (Xymphonia Radio)
De Ayreon-man onder eigen naam. "Wat zou je doen als bekend wordt dat de wereld over 5 maanden vergaat? Die vraag staat centraal op dit conceptalbum. Het is een serieus thema dat echter ook een verrassend soort galgenhumor bij de maker opriep. De gesproken bijdragen van Mike Mills lijken vooral een parodie op de oppervlakkige (social) media te zijn, terwijl "Shaggathon" het alom aanwezige hedonisme op de korrel neemt. Het verluchtigt de sfeer zoals Queen dat ooit deed met stilistische uitstapjes. Een ander maatschappelijk verschijnsel gaat Lucassen te lijf in "Goddamn Conspiracy", waarvan het folky begin herinnert aan Jethro Tull. Lucassen zingt veel zelf en wordt op voortreffelijke wijze bijgestaan door gastvocalisten als Marcela Bovio, Robert Soeterboek en Floor Jansen. Allemaal bekende namen in zijn entourage. Ook in muzikaal opzicht is het weer een album zoals alleen hij dat kan maken: negen prachtig uitgevoerde topsongs, bij elkaar gehouden door een prikkelend thema." (Lust For Life; 4,5 uit 5 sterren)
"De belangrijkste schrijver voor de muziek van dit album was toetsenist Ryo Okumoto, samen met Michael Whiteman van I Am The Manic Whale waarmee hij eerder samenwerkte voor zijn solomuziek. Vanaf de eerste klanken weet je dat je te maken hebt met Spock’s Beard. De samenzang is als om door een ringetje te halen, daarna de overgang naar heerlijke gitaarpartijen van Alan Morse, de toetsenpartijen van Okumoto, de stuwende bas van Meros én de al net zo opduwende drums van nieuwe drummer Nick Potters. En verdorie, hoe heerlijk is de leadzang van Ted Leonard? Ja, onmiskenbaar herkenbaar als Spock’s Beard en tegelijkertijd hoor je nadrukkelijk dat dit een album uit 2025 is. Ben je fan van het eerste uur én stapte je weg toen Neal Morse de band verliet, dan is het beste recept nu: luisteren, luisteren, luisteren! De muziek die Okumoto met Whiteman schreef, hoort wel bij het betere werk van de band. Man man, wat is het heerlijk om deze groove, swing én samenzang weer te horen." (Written In Music; 4,5 uit 5 sterren)
"Regisseur Gavin Elder, die al lang samenwerkt met Gilmour, schotelt ons prachtige beelden voor van band, publiek, theater en omgeving. Het sublieme schouwspel tegen de achtergrond van de oude ruïnes van Rome is een absoluut genot. Het geluid is in Dolby Atmos en laat niets aan het toeval over. [Blu-ray 2 bevat] een documentaire over de totstandkoming van en voorbereidingen op de show, met intieme sfeerbeelden van band en entourage tijdens oefensessies en soundcheck. Opvallend is de relaxte sfeer en de rust die de grote voorman uitstraalt. De show is ronduit indrukwekkend: bij deze serie shows in het centrum van de Italiaanse hoofdstad waren per avond circa 18.000 toeschouwers aanwezig, ruim driemaal zoveel als in de Engelse hoofdstad. En die locatie, tja, wat moet je zeggen van die iconische plek daar in het historische Rome, waar tweeduizend jaar geleden nog wagenrennen plaatsvonden. Dat wordt nog eens versterkt door de dronebeelden die de skyline en omgeving van het theater weergeven." (Progwereld)
Op 24 april 2014 ging in de Amsterdamse Melkweg het IQ-album "The Road Of Bones" in première. De opvolger van het alweer 5 jaar oude "Frequency" is zelfs een dubbelaar geworden. Opnieuw zijn er bezettingswisselingen ten opzichte van het vorige album: drie zelfs! Maar in twee gevallen blijkt het de terugkeer van verloren zonen: drummer Paul Cook is na korte afwezigheid alweer terug en ook de in 1989 vertrokken bassist Tim Esau is wedergekeerd. Neil Durant is de nieuwe toetsenist. Hoe onopvallend en ingetogen die Durant op het podium ook overkomt, op plaat creëert hij vele lagen aan kleuren: een mooie mix van 'vintage' (Mellotron- en Moog-sounds) en modern. De baspartijen van Esau zijn regelmatig zeer prominent: groovy (als in Massive Attack-triphop) in het titelnummer, elders zoemend en ploppend. De andere drie klinken zoals we ze kennen, in lange composities (tot aan 20 minuten lengte) die soms klinken als slimme recombinaties van bekende IQ-thema's. Maar daar is wel veel nieuwe spanning en sfeer doorgejaagd.
"Ze weten niet van ophouden, die oude rocksterren. Het vijfde soloalbum van David Gilmour ligt in de schappen. Hij is inmiddels 78 jaar, dit icoon van Pink Floyd, de band waarin hij vanaf 1968 gitarist was. "Luck And Strange" bevat songs die hij in nauwe samenwerking met echtgenote/auteur Polly Samson schreef. De thematiek van de songs gaat hier veel over vergankelijkheid, ouder worden en sterfelijkheid. In het titelnummer is de in 2008 overleden Pink Floyd-toetsenist Richard Wright te horen met een in 2007 opgenomen partij. Het is aan Gilmours stem, maar vooral aan zijn machtige, zeer karakteristieke gitaarspel in een paar prachtig stukken te danken dat het album een fijn laagje Pink Floyd bevat. Mooiste track? Een herbewerking van "Between Two Points", oorspronkelijk van The Montgolfier Brothers uit 1999, met een vocale hoofdrol voor dochter Romany Gilmour. Sterke terugkeer van een topmuzikant die weet in welke fase van het leven hij beland is, maar waar sleet nog maar weinig vat op krijgt." (OOR)
"Het album is in muziekzaal Trading Boundaries, in Fletching, East Sussex, opgenomen. Het is een soort traditie aan het worden dat hij daar optreedt. Je kunt een nieuwe liveversie van "Ace Of Wands" verwachten, net als ander solomateriaal. De intieme setting nodigt uit om uitgeklede versies van nummers te spelen, naast zijn zeer gewaardeerde akoestische werk. Uiteraard ontbreken ook toppers van Genesis niet (o.a. een klein stukje "Supper's Ready", HB). Verder zijn twee nummers van de laatste solo-CD van Amanda Lehmann, "Innocence And Illusion" te horen. Zij is van de partij (zang, gitaar), net als andere oude bekenden als broer John (fluit), Roger King (toetsen) en Rob Townsend (dwarsfluit, saxofoon). Hackett zegt er zelf dit over: "Het is altijd heel prettig om in Trading Boundaries te spelen, een magische, intieme plek, met prachtig licht en exotische afbeeldingen, die de donkerste tijd van het jaar richting Kerstmis en Nieuwjaar verlichten. Dit is de perfecte plek voor mijn akoestische set."" (Progwereld)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
