4CD-compilatie, in het kader van de 90ste verjaardag van de chansonnier, op 22 mei 2014. De 90 chansons beslaan een periode van liefst 60 jaar, van 1948 tot 2007.
We kennen Bart van Loo als die uiterst bevlogen en zeer enthousiasmerend vertellende chanson-liefhebber die regelmatig aanschuift bij Matthijs van Nieuwkerk in De Wereld Draait Door. Hij schreef een boek over het Franse chanson en daaruit volgde deze dubbel-CD met Van Loo's favoriete Franse chansons. Ook in het boekje bij dit digipack zit al een warm pleidooi voor het Franse lied, een liefde die voor Van Loo begon met "Je l'Aime À Mourir" van Francis Cabrel. Dat chanson ontbreekt gek genoeg dan weer op deze bloemlezing. Hij gaat echt flink terug in de tijd met Mistinguett, Charles Trenet en Juliette Gréco, om via Jacques Brel, Jacques Dutronic, Françoise Hardy uit te komen bij recent werk van Dominique A en Sammy Decoster. Natuurlijk kon ook het bekende hijgduet "Je T'Aime... Mon Non Plus" van Serge Gainsbourg niet ontbreken. Wat niet iedereen weet is, dat hij het eerst met Brigitte Bardot opnam. Die versie vindt u hier. Bij ieder chanson schreef Van Loo in het boekje een korte toelichting.
"Louis Charles Auguste Claude (Charles) Trenet (Narbonne, 18 mei 1913 – Créteil, 19 februari 2001) was een Franse zanger, componist en acteur, actief vanaf de jaren 30 tot aan de jaren 90 van de 20e eeuw. Trenet, die vanwege zijn komische expressie en zijn vilten hoedje de bijnaam "Le Fou Chantant" (de zingende dwaas) kreeg, is vooral bekend vanwege zijn wereldhits Douce France en La mer. In Frankrijk wordt Trenet net zo geroemd als Édith Piaf en Charles Aznavour." (wikipedia)
We kennen Bart van Loo als die uiterst bevlogen en zeer enthousiasmerend vertellende chanson-liefhebber die regelmatig aanschuift bij Matthijs van Nieuwkerk in De Wereld Draait Door. Hij schreef een boek over het Franse chanson en daaruit volgt een trilogie verzamel-albums met Van Loo's favoriete Franse chansons. Dit is deel twee, een tripel-CD. Ook in het boekje schrijft Van Loo een warm pleidooi voor het Franse lied. De drie CD's hebben ieder een thema: reizen, eten en vrijen. Zelf voegt hij daar in het begeleidend schrijven nog respectievelijk kijken, lezen en dromen aan toe. De CD's bieden een aangename mengeling van bekend en minder bekend werk. De voor de hand liggende chansons als "La Mer" (Charles Trenet, op de CD 'reizen'), "Les Sucettes" (France Gall, op de CD 'eten' - al zou het gezien de mogelijk dubbelzinnige bedoelingen van tekstschrijver Gainsbourg ook op 'vrijen' gepast hebben) en "Je T'aime... Moi Non Plus" (Gainsbourg en Birkin, op de CD 'vrijen') ontbreken dus niet.
Om zijn 70ste verjaardag te vieren (geboren 11-05-1952), biedt Renaud ons een tijdloos album met 13 grote liederen uit het Franse repertoire, die de artiest wou dat hij ze zelf had geschreven en gecomponeerd. Met kracht en emotie herneemt Renaud de chansons van Georges Brassens, Jacques Higelin, Serge Reggiani, Georges Moustaki, Jean Ferrat, Yves Montand en vele anderen. Een onmisbaar album in de uitzonderlijke carrière van een iconisch artiest. (Muziekbank, BW)
"French singer Julien Clerc has released a album entitled ‘Terrien’. The themes are love/romance and French/European culture. The music is French Pop. Some of it parallels French music from the 60s and 70s that gives the record a nostalgic touch. The music is fantastic and impressive. Julien Clerc’s voice is rhythmic and bold. He sounds fantastic in each song. He sings with heart, passion and compassion, especially with pieces covering the delicate subject matter. The lyrics are poetic and sometimes romantic. Some are joyful, while others are impactful and intense. There are intelligent cultural references within each song that tells a relatable story. However, there are songs less cheerful but have an important message behind them. The album overall is rich in imagery and language. The words are well-written with intricate detail and thought.” (MusiFlo)
"Léo Albert Charles Antoine Ferré (Monaco, 24 augustus 1916 – Castellina in Chianti, Toscane, Italië, 14 juli 1993) was een Monegaskische dichter, schrijver, componist, pianist en zanger. Hij was een dynamische en controversiële persoon. Zijn carrière strekte zich uit vanaf de Tweede Wereldoorlog tot zijn dood in 1993. Hij bracht circa veertig albums uit, waarvan hij zelf de muziek en het merendeel van de teksten schreef. Een aantal van zijn chansons behoren tot de klassiekers van de Franse zangkunst, zoals Avec le temps, C'est extra, Jolie Môme en Paris canaille. Zijn vader wilde niet dat Léo Ferré zich op het conservatorium liet inschrijven, dus vertrok Ferré in 1935 naar Parijs om daar rechten te gaan studeren. Gedurende deze periode leerde hij zichzelf piano spelen en ontwikkelde hij zijn schrijverstalent verder. In 1939 keerde hij terug naar Monaco met een diploma politieke wetenschappen op zak en werd in datzelfde jaar gemobiliseerd. In augustus 1940 werd hij gedemobiliseerd." (Wikipedia)
3 LP's, uit 1966/70/71, op 2 CD's. 'Ramses II' is z'n 1ste studioalbum na z'n baanbrekende 'Chantant'-programma, waarmee we zijn persoonlijke chansonstijl leerden kennen: soms ingetogen en pijnlijk gevoelig, vaak ook theatraal en uitbundig.
Succesvol album waarop Fugain voor het eerst samenwerkt met Le Big Bazar, een 30-koppige groep bestaand uit muzikanten maar ook dansers. Fugain richtte de groep uit vanwege zijn fascinatie voor de musical Hair.
Chronologisch overzicht van 65 jaar Franstalige hits, van 1946 t/m 2011. Van Charles Trenet en Henri Salvador tot Berry Ben L'oncle Soul. Tussen de hits staan ook curieuze nummers, zoals de Franstalige versie van "Sammy" van Ramses Shaffy. Of de hit "Oh Lady Mary" van David Alexandre Winter, achter welke naam de Nederlandse ex-Veronica-DJ Leon Kleerekoper schuil gaat.
Francofiel Bart Van Loo (regelmatig te gast bij DWDD) stelde zijn 3de CD samen op basis van zijn gelijknamige boek en het werd weer een prachtige combinatie van bekende klassiekers en nieuw te ontdekken parels van het Franse chanson. Deze zijn in drie groepen grofweg chronologisch verdeeld over de drie CD's. CD1 is gewijd aan het klassieke Franse chanson uit de jaren '50 en '60. CD2 aan de jaren '70, toen artiesten als Michel Fugain en Gérard Lenorman internationale successen vierden. De derde schijf is gewijd aan recent werk van o.a. Carla Bruni, Alain Bashung en Benjamin Biolay. Verder vinden we op deze set o.a. Alain Souchon, Arno, Arthur H & Feist, Axel Bauer, Barbara, Beau Dommage, Boris Vian, Bourvil, Colette Magny, Edith Piaf, France Gall, Françoise Hardy, Georges Moustaki, Gilbert Becaud, Jacques Brel, Jacques Dutronc, Jane Birkin, Johnny Hallyday, Julien Clerc, Juliette Gréco, Michel Delpech, Michel Fugain, Michel Sardou, Patrick Bruel en Serge Gainsbourg.
“Hoewel Brassens uitgroeide tot een van de populairste auteurs en vertolkers van het Franse chanson was zijn debuut moeizaam. Toen hij bekend werd, had hij al meer dan tien jaar chansons geschreven en had hij vrijwel zonder inkomsten geleefd. Als hij niet was geholpen door vrienden was hij onbekend gebleven en zou hij waarschijnlijk clochard zijn geworden. Dankzij zijn vrienden kwam hij begin 1952 in contact met Patachou (artiestennaam van Henriette Ragon) die in hem onmiddellijk een talent herkende. Zij voorspelde dat hij binnen een jaar beroemder zou worden dan zijzelf. Dat gebeurde inderdaad nadat hij in haar cabaret optrad. Hoewel Patachou enkele chansons van hem kocht, vond ze dat hij zijn eigen chansons moest zingen omdat ze zo persoonlijk waren dat niemand anders ze zou kopen. Hij werd door een deel van zijn publiek gewaardeerd om zijn non-conformistische liedjes, maar menigeen was geschokt door zijn directe taal.” (Muziekweb)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
