Orkestrale filmmuziek van deze enigszins vergeten film met in de hoofdrollen Jack Lemmon, Ted Danson en Ethan Hawke. Deze muziek is geliefd in filmmuziekkringen.
"Cold and haunted, ostracized yet theatrical: on "Wuthering Heights", Charli xcx pivots away from the fluorescent immediacy of her club-pop comfort zone. For her first major project after that breakthrough, she unveils Wuthering Heights: either a soundtrack to the film of the same name or, depending on how you file your shelves, her 7th studio album. It opens with “House”, a clamorous, spectral strain of music recorded with John Cale of the Velvet Underground. Soaked in the aesthetic of wintry nightmares, it may be the most exploratory track of Charli’s career. It’s difficult to regard Wuthering Heights as a mere soundtrack: this is a record containing more than functional film accompaniment. Lyrically it demonstrates Charli’s close reading of the novel; musically it offers a broad palette of experimentation. For an artist who spent the past two years keeping bodies pinned to the dancefloor, Wuthering Heights feels like a creative victory — a deliberate step forward after universal acclaim." (Showbiz By PS)
Deze heruitgave uit 2020 laat een spannende soundtrack horen die nieuwsgierig maakt naar de film. Op de soundtrack uit 2008 is ook nog een hit van Public Image Ltd. te horen ("This Is Not A Love Song"), maar die is hier weggelaten. Wel te horen is OMD's "Enola Gay." (GT, Muziekbank)
"De nieuwe film van Quentin Tarantino is een western volgens het oude recept. Met als beeld voor ogen de series Bonanza en High Chaparral maakte hij gebruik van 'vintage' materiaal en gebruikte authentieke 70 mm filmrollen. Voor de soundtrack is er natuurlijk maar één iemand die je kunt vragen en dat is Quentin gelukt. Maker van klassieke soundtracks voor even klassieke westerns Ennio Morricone raakte meteen geïnspireerd door het verhaal dat zich in de Amerikaanse Burgeroorlog afspeelt. Het resultaat is dat niet alleen de film een spektakel is, de muziek van Morricone verhoogt de spanning en is net zo dreigend als bij zijn werk voor Sergio Leone. Naast werk van de grootmeester horen we bekende tracks van Johnny Kidd & The Pirates (Shakin' All Over), Johnny Cash, Muddy Waters, Link Wray en de nodige obscuriteiten." (Platomania)
De muziek van Yann Tiersen roept onmiddelijk weer de warme sfeer van de film op: veel feestelijke musette met zwierige accordeons en enige spannende pianostukken.
Toen bekend werd dat er een vervolg op komst was op Blade Runner, was de grote vraag: is Vangelis betrokken? Zijn wisselend statige en atmosferische synthesizer-'landschappen' droegen veel bij aan de algehele sfeer van de film. Bij synthesizer-geeks is de muziek mede geliefd omdat de Griek op fantastische wijze veelvuldig gebruik maakte van de legendarische Yamaha CS 80 (ook bekend van Eddie Jobson, die hem bij UK en Zinc veelvuldig inzette). Teleurstelling: Vangelis is niet betrokken bij deze opvolger, maar Hans Zimmer en Benjamin Wallfisch zijn overduidelijk door hem geïnspireerd. De soundtrack zit tjokvol machtige 'sweep'-geluiden die klinken alsof ze uit een CS 80 komen. Echt ook voer voor je Woofers: er zit een prachtig diep en breed 'laag' in het geluid. Wel is de soundtrack beduidend minder melodieus, wat je vooral merkt als er op CD2 een fragment van de Vangelis-soundtrack voorbij komt. Ook is de in de film verwerkte muziek van Frank Sinatra, Elvis Presley en Lauren Daigle op deze 2CD-set te vinden.
"Wat is "You’re Not God" toch een killertrack, en wat past deze toch perfect in het donkere blauwrode decor van industriestad Birmingham. We gaan honderd jaar terug in de tijd, de Peaky Blinders boevenbende heerst en eist langzaam een steeds grotere rol in de Britse maatschappij op. "You’re Not God" heeft een sleutelrol in de serie, het vormt dat cruciale moment dat topcrimineel Tommy Shelby door zijn zoontje tot orde geroepen wordt, en weer met beide voeten geaard op aarde belandt. Hij ontwaakt uit het door hem gecreëerde bandietenkeizerrijk waanzin om hem heen en beseft dat hij langzaam zijn grip op het leiderschap en realiteit verliest. Het huiveringwekkende "Tommy’s Requiem #1", het van verhard rockende en van gitaargehuil voorziene "Tommy’s Requiem #2" en het doordreunende "Ruby’s Birthday" sluiten hier uiteraard meer dan passend op aan." (Written In Music; 4.5 uit 5 sterren)
"Het is niet de eerste keer dat bombastmeester Hans Zimmer de samenwerking aangaat met filmregisseur Christopher Nolan. Zoals vaker bij Nolan speelt tijd ook in Dunkirk een belangrijke rol. Dat heeft Zimmer hier letterlijk proberen te vertalen, door het getik van een uurwerk door de score te weven. Vanaf het begin grijpt de soundtrack je bij de keel. De pompende en bombastische muziek is op sommige momenten zelfs bijna ondragelijk spannend. Dunkirk heeft weer alle typische Zimmer-elementen, maar onderscheid zich ook van eerder werk. Zeker in combinatie met de film zou dit wellicht zijn meest effectieve filmmuziek tot op heden kunnen zijn." (JvQ, Muziekweb) "Tegen het einde, wanneer de verlossing voor de gestrande soldaten in zicht komt, slaat de stemming om naar meer lucht biedende composities met een melodische structuur. Een op Elgar gebaseerde compositie van Benjamin Wallfisch (geproduceerd door Zimmer) probeert tegen het einde de moed erin te houden." (Scoremagazine.nl)
Cave en zijn vaste muzikale partner Warren Ellis (ook in The Bad Seeds) schreven en produceerden al menig soundtrack samen. Deze is voor een film met Jeff Bridges en Chris Pine. Het is een misdaadfilm die zich afspeelt in Texas - iets wat ook af te horen is aan de soundtrack. De instrumentale score roept net als de muziek van Calexico en de soundtracks van Ry Cooder de sfeer van die zinderende uitgestrekte vlaktes op. Cave en Ellis weten daar een dosis onheilszwangere spanning aan toe te voegen. Meest bijzondere element daarin blijft het vioolspel van Ellis. De score-fragmenten zijn afgewisseld met fraaie outlaw country songs. Klassieke, maar niet te voor de hand liggende van Townes Van Zandt, Ray Wylie Hubbard, Waylon Jennings - en recente van Colter Wall, Scott H. Biram en Chris Stapleton.
"De film Interstellar van regisseur Christopher Nolan is een van de best ontvangen films van 2014. Bij een topfilm en een topregisseur hoort natuurlijk een topcomponist. Hans Zimmer vervult zijn rol met verve op deze soundtrack. Zijn gebruik van klassieke filmmuziek en moderne elementen zijn perfect voor het verhaal dat zich zowel op de aarde als in de ruimte afspeelt. Zimmer combineert, zoals hij al eerder deed, symfonieorkesten met synthesizers voor een tegelijkertijd vertrouwd en vervreemdend effect. Opvallender is het gebruik van een groot kerkorgel. Hierdoor is zijn bijdrage aan Interstellar iets klassieker dan de baanbrekende soundtrack van de eveneens in 2014 uitgebrachte ruimtevaarderfilm Gravity van Zimmers voormalige assistent Steven Price." (JE, Muziekweb)
Filmsoundtrack van Philip Glass. De muziek is zeer toegankelijk en laat zich ook zonder filmbeelden goed beluisteren.
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
