"Sir John Eliot Gardiner CBE (Fontmell Magna, Dorset, Engeland, 20 april 1943) is een Brits dirigent. Hij stond aan de wieg van diverse muziekgezelschappen: in 1966 richtte hij het Monteverdi Choir op, in 1978 het gezelschap English Baroque Soloists en in 1990 het Orchestre Révolutionnaire et Romantique. Gardiner heeft meer dan 250 opnamen gemaakt met deze en andere ensembles; de meeste zijn uitgebracht door Deutsche Grammophon en door Philips Classics. John Eliot Gardiner is vooral beroemd door zijn interpretaties van barokmuziek, op historische instrumenten, met het Monteverdi Choir en de English Baroque Soloists. (...)" (Wikipedia.org)
Dido and Aeneas is een kameropera van Henry Purcell. De eerste bekende opvoering was in 1688. (...) Tegenwoordig wordt onder 'opera' meestal een muziekstuk met zang verstaan, zonder gesproken tekst. Vandaar dat Dido and Aeneas ten onrechte Purcells enige opera wordt genoemd. Het stuk is echter een kamer-opera, die rond 50 minuten duurt. In de tweede helft van de 17e eeuw ontstond in Engeland de semi-opera, die mede voortvloeide uit het genre van de masque. Na Dido and Aeneas componeerde Purcell vijf van dergelijke semi-opera's, waarin de invloed van de Engelse masque duidelijk aanwezig is. (...) Dido and Aeneas wordt vaak als Purcells meesterwerk beschouwd, en de sterfscène van Dido met de aria When I am Laid in Earth (Dido's Lament), is een klassieke aria uit het barokrepertoire. (...) Purcell maakt hierbij gebruik van een Lamento bas (chromatisch dalende geharmoniseerde baslijn) die de dood symboliseert.
Georg Philipp Telemann’s intermezzo Pimpinone celebrated its premiere at the Gänsemarkt Opera in Hamburg on 27 September 1725 as an insert in George Frideric Handel’s opera seria Tamerlano and turned out to be a major public draw that continued to find its place in the Hamburg performance program until 1740. Telemann too valued this work and published it on his own in 1728. (...) Without exaggeration it may be said that this cpo new production with the Akademie für Alte Musik represents a benchmark recording.|
Orlando (HWV 31) is an opera seria in three acts by George Frideric Handel written for the King's Theatre in London in 1733. The Italian-language libretto was adapted from Carlo Sigismondo Capece's L'Orlando after Ludovico Ariosto's Orlando Furioso, which was also the source of Handel's operas Alcina and Ariodante. More an artistic than a popular success at its first performances, Orlando is today recognised as a masterpiece. (...)|
Vivaldi was een populaire componist en uitvoerder in zijn eigen tijd. Tijdens de tweede helft van de 18de eeuw werden nog enkele afzonderlijke werken van hem uitgevoerd, maar vanaf 1775 genoot hij minder en minder belangstelling. In de 19de eeuw benadrukten Duitse musicologen zijn invloed op Johann Sebastian Bach of Joseph Haydn, soms vergezeld van een vergelijking die ongunstig uitviel voor Vivaldi. (nl.wikipedia)
"Calabrian-born Leonardo Vinci (1690-1730) was a younger contemporary of Vivaldi. In a life spanning hardly 35 years, Vinci wrote copiously for the theatre, excelling in the comic sphere with intermezzos and fuller-length comedies. "Li zite ’n galera" (The Lovers on the Galley), a commedia per musica in three acts, is one of the latter, and the earliest such piece from his pen to have survived intact. The libretto by Bernardo Saddumene presents an amorous intrigue, further complicated by its predominantly Neapolitan dialect, elaborate disguises and a profusion of in-jokes. The action takes place in and around a barber’s shop in a town on the Amalfi coast. The performance is excellent, with some outstandingly accomplished contributions from the singers and notably, perhaps, from Roberta Invernizzi. A lively continuo group, consisting of harpsichord, cello and archlute, and a fairly disciplined orchestra set the seal on a splendid release. Strongly commended." (gramophone.co.uk)
"Tolomeo was the last opera Handel wrote for the Royal Academy of Music before the opera company dissolved in 1728. It is a fine opera that combines pastoral charm with some powerfully melodramatic scenes (such as the title-character’s stunning suicide scene “Stile amare” at the climax of Act 3; unbeknown to both him and the audience, the tempestuous Elisa has swapped the poison for a sleeping draught, so all ends happily). There is not a weak link in this superb cast, with all the singers perfect for the vocal and dramatic properties of their roles. All in all, this is a perfect Handel opera recording." (gramophone.co.uk)
"Only the music of Acts I and III of Armida al campo d’Egitto (1718), both of them autograph, have been preserved. To present the surviving material Frédéric Delamea, author of an informative accompanying essay, and conductor Rinaldo Alessandrini have created a pasticcio to accommodate the surviving Act II text. Three of the original arias are known from other sources while the remainder has been lifted from other Vivaldi operas and gently adjusted to fit Armida’s libretto. Alessandrini himself has written the music for four short soldiers’ choruses – one of them, ‘Al solo folgare’, sounds decidedly un-Vivaldian – and for the recitatives. A fine three-movement Sinfonia sets the seal on a fascinating rehabilitation." (classical-music.com)
"André Campra was een van de leidende figuren in het Franse muziekleven tussen Lully’s dood in 1687 en het operadebuut van Rameau in 1733. Hij was een pionier van de opéra-ballet vorm, maar schreef ook een aantal tragédies en musique. Eén daarvan is "Idoménée", een werk dat in 1712 zijn première had en in 1731 in omgewerkte vorm terugkeerde. Het is deze laatste versie die Christie uitkoos. Campra toont hier vooral zijn grote gave om goed voor de menselijke stem te schrijven en toont daarvoor meer sympathie dan menige Franse tijdgenoot. Sandrine Piau schittert als Electre. Ook de een zo belangrijke rol spelende orkestratie is heel effectief. Zo bevat bijvoorbeeld de derde akte een zeemansdans voor piccolo’s, pauken en strijkers. Dit is typisch een werk waarin William Christie zijn grote expertise en en zijn treffende stijlgevoel kan tonen. De koren klinken soepel, er zijn kleurige divertimenti en de solisten vormen een heel capabele, homogene ploeg. " (musicalifeiten.nl)
"De roem van zijn Vier Jaargetijden heeft de erkenning van Vivaldi als operacomponist lange tijd in de weg gestaan. Veel van zijn operapartituren bleven onaangeroerd liggen op de planken van de Biblioteca Nazionale in Turijn. Maar die tijd is gelukkig voorbij en in de reeks Tesori del Piemonte worden al deze manuscripten uit de kast gehaald voor een opname. Atenaide werd in 1728 gecomponeerd voor een theater in Florence. Het libretto werd geschreven door Zeno, een dichter waar Vivaldi niet veel mee had, maar zijn opdrachtgever liet hem waarschijnlijk geen keuze. Het werk werd geen groot succes, wat wellicht te wijten is aan een verandering in smaak: de Venetiaanse opera met zijn gecompliceerde dramatische ontwikkelingen begon terrein te verliezen aan een nieuwe operavorm uit Napels in een galante en poëtische stijl. Atenaide is geen meesterwerk van Vivaldi, maar met een goede cast van zangers valt nog veel te genieten." (Muziekweb)
De in Rome geboren en in Florence overleden Jacopo Peri (1561-1633), ook als Zazzerino bekend, speelde een heel belangrijke rol bij de opkomst van de opera als genre, onder meer door de stile rappresentativo te verfijnen. In de jaren 1580 maakte hij deel uit van een groepje intellectuelen met de naam Camerata dat in Florence bijeen kwam bij graaf Bardi en dat discussieerde over de mogelijheden van de opera met als uitgangspunt het Griekse drama in een retorische muzikale declamatie en presentatievorm waarin de muziek nog ondergeschikt was aan de tekst. Het resultaat was de uitviding van het recitatief als fundament. De eerste resultaten van die ovberweging zijn terug te vinden in Peri’s Dafne uit 1598 en vervolgens in Euridice uit 1600. Beide werken werden geschreven in samenwerking met andere componsten, een in die tijd gangbaar procedé. (...) (musicalifeiten.nl)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
