"Gluck was zo'n 14 jaar, toen hij van huis wegliep. Zijn vader had erop gestaan dat hij boswachter werd net als hijzelf, maar de jongen had andere dromen. Professioneel musicus worden. In 1752 vestigde hij zich in Wenen. Gluck was grotendeels autodidact. Toch wist hij als operacomponist een toppositie te bereiken in Wenen en vervolgens in Parijs. Het succes begon in 1762 met de première van "Orfeo Ed Euridice". Deze opera beantwoordde aan een behoefte van het publiek die al langer voelbaar was. Veel operabezoekers waren immers de statische nummeropera's zat. Ze wilden meer natuurlijkheid, meer passie en drama. "Orfeo Ed Euridice" werd veel geprezen in zijn tijd en is nu nog steeds de meest bekende opera van Gluck. Dirigent René Jacobs maakte deze mooie opname met het Freiburger Barockorchester en het RIAS-Kammerchor. Solisten zijn de bijzonder fraaie mezzosopraan Bernarda Fink in de rol van Orfeo, de sopraan Veronica Cangemi als Euridice en de sopraan Maria Cristina Kiehr als Amore." (Muziekweb)
Aroldo is een opera in vier bedrijven van Giuseppe Verdi op een Italiaans libretto van Francesco Maria Piave, gebaseerd op de opera Stiffelio, die zij samen eerder schreven. De première vond plaats in het Teatro Nuovo in Rimini op 16 augustus 1857. Het is een van Verdi's minder vaak uitgevoerde opera's. Deze opera is een herziening van Stiffelio (uit 1850), die op heftige censuur stuitte, omdat het een protestantse dominee met een overspelige echtgenote betrof met een finale waarin hij haar vergeeft met woorden die letterlijk uit het Nieuwe Testament waren overgenomen. Ook een herziene versie waarin de personages Duits waren beviel de Italianen niet. Daarom besloot Verdi in 1856 het verhaal grondig te bewerken, waarbij hij inspiratie had opgedaan uit twee romans, namelijk The Betrothed van Walter Scott en Harold van Edward Bulwer-Lytton. (...) (wikipedia.org) Deze CD's bevatten een live-opname uit 1975 in Milaan.
Zaide (oorspronkelijk Das Serail) is een onvoltooide Duitstalige opera geschreven door Wolfgang Amadeus Mozart in 1780. In 1779 begon Mozart in Salzburg aan een nieuwe opera (nu bekend als Zaide , hoewel Mozart die titel zelf niet gebruikte). De opera bevat gesproken dialogen, waardoor het ook wel een Singspiel (letterlijk "zingend toneelstuk") wordt genoemd. Alleen de aria's en ensembles uit de eerste twee akten werden gecomponeerd. Een ouverture en een derde akte ontbreken. Het werk raakte verloren tot na zijn dood, toen zijn vrouw Constanze Mozart het in 1799 terugvond tussen zijn verspreide manuscripten. De fragmenten werden pas in 1838 gepubliceerd en de eerste uitvoering vond plaats in Frankfurt op 27 januari 1866, de 110e verjaardag van Mozarts geboorte. Zaide wordt sindsdien beschouwd als de basis van een meesterwerk en heeft veel lof ontvangen. (wikipedia.org)
"Mozart wrote "Il re pastore" only a few months after "La finta giardiniera" in 1775 and, following on from his three previous opere serie, "Mitridate", "Ascanio in Alba" and "Lucio Silla", it was his last completed early opera before his succession of masterpieces beginning with "Idomeneo". Harnoncourt is a driven man in this live recording. Concentus Musicus and all the singers deliver strong and musically rewarding performances but there is always an awareness that Harnoncourt is trying to provide this work with a dramatic impetus which perhaps it cannot quite sustain. 4/5" (classical-music.com)
"(...)Mendelssohn wist in ieder geval wel wat er bij het schrijven van een opera kwam kijken, want in zijn jeugd had hij er al verschillende gecomponeerd. Die waren echter niet in de openbaarheid gekomen, maar uitgevoerd in de familiekring van het ouderlijk huis. Daartoe behoort ook Der Onkel aus Boston, door Mendelssohn geschreven in 1822-1823 (dus op 14jarige leeftijd). Het werk bestaat uit 14 nummers, die niet erg duidelijk op elkaar aansluiten, aangezien er in het libretto nog veel gesproken tekst tussen stond. Als theaterstuk is het werk dan ook niet bijzonder overtuigend, mede door de wat moeizame, op een overmaat aan persoonsverwisselingen steunende plot. Wat blijft is de bewondering voor de muzikale begaafdheid die Mendelssohn als tiener al ten toon kon spreiden. De sfeervolle aria's en fraaie ensembles vervelen geen ogenblik en bevestigen dan ook het volkomen terecht is dat dit fascinerende jeugdwerk eindelijk eens op cd is verschenen." (muziekweb.nl)
Dirigent Hervé Niquet heeft zich met Le Concert Spirituel toegelegd op het vertolken van Franse muziek uit de zeventiende en achttiende eeuw. Hierbij werpt hij zich ook op als ambassadeur van vergeten muziek, zoals deze opera van Grétry. De opera’s van Grétry zijn in de loop van de negentiende eeuw verdrongen, maar vormen desondanks een belangrijke schakel in de ontwikkeling van het genre. Grétry greep terug op het klassieke drama door, in vergelijking tot zijn voorgangers, veel gebruik te maken van recitatieven, terwijl hij spaarzaam was met koren en balletten. Op deze manier werd de verhaallijn zo min mogelijk onderbroken. Andromaque is een van zijn weinige tragedies en daarin heeft het koor wel een belangrijke plaats. Het leverde bij het publiek in 1780 de kritiek op dat het werk veel op een oratorium leek. Niquet tekent voor een galante uitvoering, waarbij de zangers en het orkest een gepolijst geheel vormen. (muziekweb.nl)
Gaetano Donizetti werd in 1797 geboren in een donkere kelder in Bergamo. Het gezin met zes kinderen was arm, maar Donizetti had het geluk gratis muziekonderwijs te kunnen volgen op de school van operacomponist Simone Mayr. Mayr erkende Donizetti's talent, gaf hem compositielessen en zorgde ervoor dat hij zijn studie in Bologna kon vervolgen. Ook hielp hij hem aan zijn eerste operaopdracht. Donizetti werkte keihard en componeerde jarenlang zo'n vier opera's per jaar. Een groot deel van zijn carrière werkte hij in Napels, wat wel als verklaring gegeven wordt waarom hij in artistiek opzicht relatief conventioneel bleef. Het operapubliek in Napels had een conservatieve smaak en de censuur was er uitzonderlijk streng: geen grof geweld of 'onfatsoenlijke' romantische relaties op het podium. Als Donizetti echter uitgedaagd werd door een uitzonderlijk libretto, kon hij wel degelijk conventies doorbreken. Hij had het talent om razendsnel te kunnen componeren en schreef in totaal zo'n tachtig opera's (...)|
"Ermione is Rossini’s darkest, angriest opera. It was such a resounding flop at its premiere that after its initial run Rossini withdrew it entirely. It takes place in the aftermath of the Trojan War. Pirro, engaged to Ermione, has fallen in love with Andromaca, widow of Hector, who he is holding prisoner, and so forsakes Ermione. Oreste loves Ermione, who only wants Pirro. Pirro asks Andromaca to marry him and she falsely agrees in order to save the life of her son. Ermione, enraged and mad as a hatter, demands that Oreste kill Pirro. He does so, and when he shows her the bloody dagger, she regrets her decision, blames Oreste, goes even madder, and calls down the Furies upon him. Near hysteria, he is whisked away by his compatriots. Everyone is unhappy. There is almost no denying that the work is a masterpiece." (classicstoday.com)
"Deze opname met Caballé is niet alleen de eerste volledige uit pas 1966, maar ook een eerste van haar nadat ze een jaar eerder in New York had deelgenomen aan een concertante uitvoering. Ze vierde daar triomfen en dat is, gehoord deze opname, heel begrijpelijk. Te horen is hier niet zozeer heel briljant bel canto, maar een romantisch getinte realisatie waarin vocale virtuositeit ondergeschikt is aan de muzikale dramatiek. Dat is goed te verdedigen, want het verhaal over de beruchte Romeinse gifmengster die in al haar wraakzucht ook haar eigen zoon ombrengt, is niet van tierelantijnenaard. Ondanks zijn rijpere leeftijd is Alfredo Kraus nog slank en jeugdig klinkend, aristocratisch en meesterlijk in de frasering." (musicalifeiten.nl)
Gioachino Rossini werd in 1797 geboren in Pesaro als zoon van een hoornist en een operazangeres. Zijn jeugd bracht hij door in het operatheater en op veertienjarige leeftijd ging hij compositie studeren in Bologna, waar hij onderwijs kreeg in strikt contrapunt. Spoedig componeerde Rossini de ene opera na de andere: zijn beroemde komische opera's (waaronder Il Barbiere di Siviglia) toen hij begin twintig was, de meeste van zijn serieuze opera's in Napels toen hij eind twintig was. Rossini's meeslepende ritmische muziek met zijn orkestrale uitbundigheid en coloratuurvuurwerk veroverde de wereld, tot ergernis van academici en critici. Hij was eenendertig toen hij Italië verliet voor Londen en Parijs. Zijn succes daar maakte hem puissant rijk. In Parijs componeerde Rossini nog een paar opera's en toen werd het stil. (Muziekweb)
"Acis en Galatea" (HWV 49) is een muziekstuk van George Frideric Handel met een Engelse tekst van John Gay. Het werk is op verschillende manieren omschreven als een serenata, een maskerade, een pastorale of pastorale opera, een ‘kleine opera’ (in een brief van de componist terwijl het werd geschreven), een vermakelijk stuk en door de New Grove Dictionary of Music als een oratorium. Het werk was oorspronkelijk bedoeld als een eenakter-masque die in 1718 in première ging. Acis en Galatea was het hoogtepunt van de pastorale opera in Engeland. Verschillende schrijvers, zoals musicoloog Stanley Sadie, beschouwen het zelfs als de grootste pastorale opera die ooit is gecomponeerd. Acis and Galatea was veruit Händels populairste dramatische werk en is zijn enige toneelwerk dat nooit uit het operarepertoire is verdwenen. De opera is sinds de première vele malen bewerkt, met een opmerkelijke bewerking door Wolfgang Amadeus Mozart in 1788. (wikipedia.org)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
