"La Compagnia del Madrigale releases another imaginative album on Glossa, turning to a late composition by Orazio Vecchi, Le veglie di Siena from 1604. This entertainment comes in two parts: the first embracing “pleasant” mimicry of the manners of speaking of Italians and foreigners and a high-spirited madrigal group, “La caccia d’Amore”; part two is more “serious” in tone, but with a kaleidoscope of musical styles and emotional expressions representing “umori” or moods. A vivid sense of theatricality from the vocal sextet is complemented by a modern master of the commedia dell’arte, the actor and director Antonio Fava." (glossamusic.com)
"Sheppard was probably born around 1515, judging from his statement in 1554 that he had been composing music for twenty years.[1] Nothing certain is known about his early life. The first sighting of him occurs at Thaxted in June 1541 when he married the recently widowed Jane Ewen or Evan. He was then probably in his mid twenties. It is not known whether he served in a musical position in the church of St John the Baptist, Thaxted. He then served as informator choristarum at Magdalen College, Oxford continuously from Michaelmas 1543 to sometime between March and Michaelmas 1548. Sheppard next appears in a list of the Gentleman of the Chapel Royal who sang at the funeral of King Edward VI in August 1553; he may have joined the chapel directly after his departure from Oxford, but, because of a gap in Chapel Royal records from 1547, this cannot be proved. He appears to have remained active at the chapel up to the year of his death." (en.wikipedia.org)
It is always unfortunate when our familiarity with one composer's music gets in the way of hearing another's. But for most of us in the 21st century our experience with J.S. Bach's two passions makes us likely to hear settings by other composers primarily in comparison to them. If we approach the passions of Heinrich Schütz in particular with ears attuned to Bach's compositions we are likely to be puzzled and maybe even disappointed, because the older composer's approach and choice of musical medium were very different. (...) (dacapo-records.dk)
"Il pastor fido (De trouwe herder) is een pastorale tragikomedie, gesitueerd in Arcadië, geschreven door Giovanni Battista Guarini en voor het eerst in 1590 gepubliceerd in Venetië. Het is een van de bekendste toneelstukken uit de zeventiende eeuw. Het is een van de bekendste toneelstukken uit de zeventiende eeuw. Het inspireerde verscheidene componisten van madrigale muziek, onder wie Giaches de Wert, Claudio Monteverdi, Tarquinio Merula, Heinrich Schütz, Sigismondo d'India en Alessandro Grandi. De Zuid-Nederlandse componist Philippus de Monte noemde een van zijn boeken naar het toneelstuk. De eerste opera, gebaseerd op het toneelstuk was van Georg Friedrich Händel, met dezelfde titel, in 1712." (Wikipedia)
"Wie de naam Palestrina hoort, denkt al snel aan streng, degelijk contrapunt en saai muziekonderwijs. En dit is niet nieuw: al vóór zijn dood werd het beeld van Palestrina steeds legendarischer. Zijn oeuvre dwingt dan ook wel respect af, met ruim honderd missen, driehonderd motetten en nog vele andere, meestal religieuze werken. En dat alles in een vlekkeloze beheersing van de compositietechnieken van zijn Frans-Vlaamse voorgangers. Naast de kwantiteit en kwaliteit van zijn oeuvre heeft ook Palestrina’s rol bij het Concilie van Trente bijgedragen aan zijn imago. Dit concilie wilde de katholieke kerkmuziek hervormen: alle overdadige en wereldlijke elementen moesten verdwijnen en de tekst moest - verstaanbaar - op de voorgrond staan. Palestrina was de centrale componist in het Rome van de zestiende eeuw, en zijn statuur heeft tot op de dag van vandaag voortgeduurd."(Muziekweb)
"With no offense to Morales, it’s tempting to suggest that top billing on this recording should go to the Tallis Scholars, and those listeners out there who have really missed this outstanding ensemble for the past couple of years know exactly what I mean. As one of the world’s premier early music vocal groups–with an original and immediately recognizable sound, and performances imbued with the most informed yet pragmatic scholarship–this group was responsible for re-discovering and introducing to modern listeners many Renaissance masterpieces, by composers such as Sheppard, Gesualdo, Cornysh, Cardoso, and Isaac, often providing its own performing editions from long-neglected manuscripts. Of course, this was in addition to presenting excellent new interpretations of masses and motets by masters such as Josquin, Byrd, Tallis, Taverner, Victoria, and Palestrina. (...)" (classicstoday.com)
Tomás Luis de Victoria (1548-1611) was het zevende kind uit een zeer godsdienstig Spaans gezin. In 1575 werd De Victoria tot priester gewijd. Tien jaar later werd hij hofcomponist en kapelmeester van Keizerin Maria, zuster van Filips II. Toen zij stierf, vereerde De Victoria haar met een Requiem onder de titel Officium defunctorum (1605). Dit zou zijn meest beroemde werk worden. In de tijd van Tomás de Victoria was Spanje, meer dan elders in Europa, in de greep van een ijzersterk en fanatiek katholicisme. De Victoria’s missen getuigen van deze intense geloofsbeleving en zijn hartstochtelijke geloof wordt wel vergeleken met de religieuze schilderkunst van tijdgenoot El Greco (1541 – 1614). Naast tijdgenoot Palestrina (1525 – 1594), waarbij hij waarschijnlijk heeft gestudeerd, mag hij zich beschouwen als één van de meest toonaangevende componisten van de katholieke kerkmuziek. (klassiekemuziek.tv)
"Thomas Tomkins (1572–1656), who died thirteen years after Monteverdi, was an early example of that well-known phenomenon which has characterized the careers of some of the greatest British composers. They all made a significant contribution to the music of their time, but did so in a style which, when they came to take it up, had been thoroughly explored and discarded elsewhere in Europe. In fact, a glance at Tomkins’ date of birth will show that he was of the same generation as Thomas Weelkes (c.1576–1623) and Orlando Gibbons (1583–1625), a generation which produced an astonishing number of talented composers, all of whom adhered to the principles of Renaissance polyphonic composition. Many of them, including Tomkins, were pupils of William Byrd (1543–1623); most of them, again like Tomkins, wrote sacred music only to English texts, for the new Anglican church. (...) Tomkins’ Third or Great Service is arguably the ‘greatest’ of the handful of polyphonic Great Services. (...)" (hyperion-records.co.uk)
Deze cd biedt een mooie compilatie van muziek voor de lijdenstijd (de periode voorafgaand aan Pasen) van Cristóbal de Morales. Morales, gestorven in 1553, wordt gezien als een van de eerste grote Spaanse componisten. Hij schreef vrijwel alleen religieuze muziek, met name missen, motetten en een requiem. Sterker nog, hij schreef bijna alleen werken die een duidelijk liturgische functie hadden. Op deze cd staan dan ook motetten die klonken in de mis of in het getijdengebed, zoals de vespers. De religieuze muziek van Morales is typisch voor de 16e eeuw, met een vrij dicht weefsel van stemmen. La Grande Chapelle is een spaans ensemble en zingt deze muziek op een prachtig heldere en expressieve manier. Het beroemde Emendemus In Melius is een goed voorbeeld. We kunnen hier alle zangers individueel horen, en duidelijk op elkaar reageren. En deze muziek verdient het ook om heel aandachtig beluisterd te worden. (muziekweb.nl)
Luca Marenzio (ook Marentio; 18 oktober 1553 of 1554 – 22 augustus 1599) was een Italiaanse componist en zanger uit de late renaissance. Hij was een van de meest gerenommeerde componisten van madrigalen en schreef enkele van de beroemdste voorbeelden van deze vorm in de late ontwikkelingsfase, voorafgaand aan de vroege baroktransformatie door Monteverdi. In totaal schreef Marenzio ongeveer 500 madrigalen, variërend van de lichtste tot de meest serieuze stijlen, boordevol woordschilderkunst, chromatiek en andere kenmerken van de late madrigaalstijl. Marenzio was zelfs tot in Engeland invloedrijk, waar zijn vroegere, lichtere werk in 1588 verscheen in de Musica Transalpina, de verzameling die de madrigaalrage in dat land op gang bracht. (...) (wikipedia.org)
"De Victoria werd, als zevende van elf kinderen, in Madrid geboren. Als koorknaap kreeg hij zijn eerste muzieklessen, en na zijn stembreuk werd hij naar Rome gestuurd. Daar leerde hij ongetwijfeld de grote Palestrina kennen, misschien zelfs als docent. Tot 1587 had hij vervolgens een zeer succesvolle carrière als musicus en componist, tot hij de rust opzocht en in dienst van een klooster ging werken. De arbeidsvoorwaarden waren daar uitermate gunstig: De Victoria had een bediende, de maaltijden werden verzorgd en per jaar had hij een maand vakantie! Deze omstandigheden zorgden er voor dat De Victoria zich niet meer liet verleiden tot functies elders. Als componist richtte De Victoria zich volledig op de Latijnse liturgie: hij schreef vele missen, Magnificats en motetten." (Muziekweb)
"Dat Josquin Desprez een van de invloedrijkste componisten uit de Renaissance zou worden, is mede te danken aan de loftuitingen waarmee de hervormer Martin Luther hem overspoelde. Luther vond Josquins muziek een voorbeeld van hoe je teksten in muziek kon uitdrukken. En als je motetten van Josquin beluistert, begrijp je direct wat Luther bedoelt: ook nu nog is Josquins muziek bijzonder aansprekend en aangrijpend. Dankzij Luthers reclame werd Josquin na zijn dood een echte held in de Duitse 16e eeuw. Deze populariteit zorgde er zelfs voor dat uitgevers regelmatig muziek uitbrachten die zogenaamd door Josquin geschreven zou zijn, zodat het goed zou verkopen! Nadeel van deze praktijken is, dat het tegenwoordig een wetenschap apart is om uit te vogelen welke stukken nu echt van Josquins hand zijn… Zijn authentieke werken munten echter uit in helderheid, vindingrijkheid en diepzinnigheid." (Muziekweb)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
