"'De toon, de touch, de noten: het is gewoon een nieuw niveau' (Steve Vai); 'Absoluut een talent' (Al Di Meola); 'Mijn favoriete nieuwe gitarist' (Joe Bonamassa). Zomaar wat verheerlijkende woorden van wereldberoemde gitaarhelden over nieuwkomer Matteo Mancuso. Op basis van de single "Drop D" zou je kunnen vermoeden dat deze 26-jarige Siciliaan hetzelfde terrein verkent waarin Satriani en Vai excelleren: instrumentele hardrock met solo's die een krankzinnige vingervlugheid vereisen. Op zijn indrukwekkende debuutalbum wijkt Mancuso echter ook uit naar andere stijlen: de invloed van Django Reinhardt laat zich regelmatig gelden en het met vader Vincenzo gecomponeerde "Polifemo" is een pure moderne jazzexercitie. Silkroad neigt dan weer meer naar het latere werk van Jeff Beck, hoewel de strelende gitaartoon over de gehele linie eerder aan Eric Johnson doet denken. Zelfs "Samba Party" blijkt een constant prikkelende en van tempo wisselende wervelstorm vol adembenemd gitaarspel." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
Zeer grote diversiteit op dit album, met een keur aan jazz- grootheden (o.a. Sting, M. Brecker, V. Colaiuta en Jeff Beck), die elkaar steeds tot nieuwe hoogtepunten weten op te drijven. Alle nummers zijn indrukwekkend.
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
