"In 1965, bop pioneering pianist Horace Silver was at the top of his game. By the time of this gig at Seattle’s Penthouse, he had just released a pair of classic albums and was riding on the hit song “Song For My Father” which featured Silver’s piano intro which would eventually net him a ton of money from being copied by Steely Dan on “Rikki, Don’t Lose That Number”. The band here featured Woody Shaw/tp, Joe Henderson/ts, Teddy Smith/b and Roger Humphries/dr, and everyone is in an inspired mood. The team is galloping like stallions on the double timed “The Kicker” with Shaw spitting out notes like an AK47. Henderson is rich and bluesy on “Sayonara Blues”, Humphreys rumbles to Silver’s calypso on “Cape Verdean Blues” and the horns are burning in unison as they almost spontaneously combust on “No Smokin’”. Silver’s masterpiece “Song For My Father” is delicious. And it’s amazing how well this has aged, in fact sounding even better when compared to the surfeit of talented imitators of today." (Jazz Weekly)
"4 Spraakmakende juweeltjes van Milt Jackson op 2 cd's samengevat. Ballads And Blues (opgenomen voor Atlantic) plaatst hem in het gezelschap van collega-muzikanten als Lucky Thompson, John Lewis, Skeeter Best, Percy Heath en Kenny Clarke. Soul Brothers, een andere uitgave van Atlantic, bevat Milt en Ray Charles in een door henzelf samengesteld blues-doordrenkt programma. Deze ontmoeting tussen twee originele "Blues Brothers" zeker de moeite waard. Bags And Flutes bevat Milt met Bobby Jaspar of Frank Wess en een ritmesectie bestaande uit Hank Jones of Tommy Flanagan, Kenny Burrell, Percy Heath en Art Taylor The Ballad Artistry Of Milt Jackson, gearrangeerd en gedirigeerd door Quincy Jones, heeft Bags omringd door een groot strijkersensemble, waarbij de geweldige ritmesectie alles aan elkaar knoopt" (Muziekbank BB)
"Ooit vroeg de beroemde jazzsaxofonist John Coltrane aan zijn tweede vrouw, pianiste Alice Coltrane-McLeod of zij geen harp wilde spelen. Zo deed dit klassieke instrument zijn intrede in de avant-garde en spiritual jazz die de Coltranes ontwikkelden en tegenwoordig weer helemaal wordt omarmd door een jonge generatie jazzartiesten. Ook de harp groeit daarbij als jazzinstrument, met namen als Tori Handsley en Amanda Whiting. De laatste speelde onder andere in The Gondwana Orchestra van trompettist Matthew Halsall en debuteert nu op het Britse progressieve jazzlabel Jazzman Records met After Dark. Waar Handsley graag experimenteert en haar harp ook ruig laat klinken, is Whiting veel meer geschoold in klassiek spel. Haar composities en solo’s zijn romantisch en rustiek, met spirituele ondertonen. Zij wordt bijgestaan door een soepele en licht spelende ritmesectie en soms voegt fluitist Chip Wickham zich bij het trio. After Dark klinkt aangenaam warm en feminien. Een scherp randje wordt daarbij wel gemist." (Muziekweb)
""All News Is Good News" van het lo-fi jazzfunkgezelschap Surprise Chef uit Melbourne werd in november 2019 door henzelf in bescheiden oplage uitgebracht. Het Londense label Mr. Bongo was hier dermate van onder de indruk dat zij zich over een grotere oplage ontfermden. En terecht, want deze super relaxte retro-jazzfunk straalt een optimisme uit dat uitstekend wordt weergegeven door de albumtitel. Of het weidse, Australische natuurschoon heeft bijgedragen aan de ontspannen sfeer, of dat hier een karrenvracht geestverruimende middelen voor nodig is geweest, laten wij in het midden, maar feit is dat het geluid uit de keuken van Surprise Chef midden houdt tussen dat van David Axelrod, El Michels Affair en Ethio-jazz in de allerlaagste versnelling. Wie goed luistert ontwaart het geluid van brommende versterkers op de achtergrond, een teken dat deze plaat geheel ouderwets in analoge stijl is opgenomen. Een uitstekende plaat om heerlijk bij tot rust te komen." (Muziekweb)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
