"Waar zijn voorganger naar buiten explodeerde, keert dit album naar binnen. Het resultaat is een intiem meesterwerk dat niet uitblinkt in originaliteit of verrassingen, maar des te meer in warmte, liefde en muzikale oprechtheid. Dit is geen verzameling losse nummers maar een doorgecomponeerde reis. De rijkdom zit in de details: een onverwachte harmonische wending hier, een moment van volledige stilte daar, een melodie die terugkeert in nieuwe gedaante. In een tijdperk waarin authenticiteit en gevoel in muziek zeldzame waren zijn geworden, levert Youssef een gevoelsplaat af zoals we die nog maar zelden horen. "Shiraz" is teer en delicaat, in alle opzichten een tegenhanger van de bombast van "Street Of Minarets". Het bewijst nogmaals de veelzijdigheid van deze geboren musicus en componist. Zoals hij zelf ooit tegen Maxazine zei in een interview: 'Zingen is voor mij als naakt voor mijn publiek staan.' Op "Shiraz" staat hij naakter dan ooit." (Maxazine; score 9/10)
"Ibrahim Maalouf is een verhalenverteller. Op zijn 2024-album komen diverse verhaallijnen samen. Dat vraagt om enige uitleg. Op de eerste plaats is de nieuwe plaat een eerbetoon aan trompettist Nassim Maalouf, zijn vader en tevens de man die ziel en zaligheid heeft gestopt in het technisch aanpassen van de trompet met een vierde ventiel om kwarttonen te kunnen spelen. “De 9 nieuwe nummers vertellen ook de viering van liefde, het stichten van een gezin en de dingen die ouders doorgeven aan hun kinderen”, zegt Maalouf over het nieuwe album. “Het verhaal gaat over de reis van twee jonge geliefden die samen een gezin stichten, waarbij ze worden gevolgd van het vieren van hun huwelijk, de toewijding aan elkaar, de geboorte van hun kinderen en uiteindelijk weer het loslaten van die kinderen, wanneer deze volwassen worden.”" (Maxazine; waardering 8 uit 10)
"Het Conservatorium van Amsterdam is steeds meer een kraamkamer voor internationaal jazztalent. Ook de Italiaanse bassist Lorenzo Buffa genoot er zijn opleiding. Buffa heeft een stijl die soms minimalistisch en dienstbaar aan de andere instrumenten is. Een goed voorbeeld is het nummer "Abandon". Met heerlijke catchy solo’s van Massimo Imperatore op gitaar, Lukas Martinez Membrilla op saxofoon en Xia Jia op piano. Allemaal vallen zij op door frisheid en een zekere ingetogenheid. De arrangementen zijn mooi op elkaar afgestemd. Drummer Guy Salamon speelt pittig, maar alles blijft beheerst. Zelfs als Buffa een bepaald gedeelte sober speelt, is dat prima en hoeft het echt niet meer te zijn, doordat het mooi harmonieert. Op andere momenten is Buffa’s spel nadrukkelijker aanwezig. Buffa heeft musici om zich heen verzameld met passie, die veel gevoel in hun spel leggen. Dat maakt dit album zo mooi!" (Jazzism)
"Pianist Daniel García Diego is een belangrijke exponent van de nieuwe Spaanse jazzscene. Terwijl op zijn twee vorige trio-albums invloeden uit eigen land domineerden, zoals flamenco en Spaanse traditionals, put García op het nieuwe album "Wonderland" ook inspiratie uit moderne jazz, klassiek, pop en oosterse en Caribische muziek. Het ritmetandem bestaat uit twee Cubaanse expats: bassist Reinier Elizarde en drummer Michael Olivera. Het "Wonderland" betreft zijn innerlijke wereld die García in twaalf stukken exploreert. In de begeleidende tekst spreekt García de hoop uit dat de muziek voor de luisteraar een uitnodiging zal zijn tot zelfonderzoek. "Wonderland" bevat een bonte verzameling nummers die verschillende sferen oproepen. Het album opent met een kort solostuk "Paz" met klassieke piano. De gedragen stemming hiervan wordt gevolgd door het ritmische "Gates To The Land Of Wonders". Samen met de variatie en de vele verrassingen is "Wonderland" een album dat ver boven het maaiveld uitsteekt." (Jazzenzo)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
