"Bij beluistering van "Dandelion" valt in eerste instantie vooral de stem van Ella Langley op. Ze beschikt over een stem die gemaakt is voor het maken van countrymuziek, maar heeft ook een eigen geluid met een onweerstaanbare zuidelijke tongval. Net als bijvoorbeeld Megan Moroney heeft Ella Langley een lekker ruw randje op haar stembanden, waardoor haar songs wat meer in de richting van de traditionele countrymuziek worden geduwd. "Dandelion" zal vooral een countrypopalbum worden genoemd, maar ze blijft de traditionele countrymuziek waarmee ze opgroeide absoluut trouw. Nog meer dan "Hangover" is dit een album met meer country dan pop, waardoor ook liefhebbers van traditioneler klinkende countrymuziek als een blok moeten kunnen vallen voor de muzikale verleidingen van Langley. Er was hoorbaar een flink budget beschikbaar voor het opnemen van het album, want "Dandelion" klinkt fantastisch. Het lekker volle geluid vormt de perfecte basis voor de stem van de muzikante uit Nashville." (De krenten uit de pop)
"Dat het formeren van een duo een meesterzet was van Ilse DeLange en Waylon, blijkt niet alleen uit het succes zaterdag op het Eurovisie Song Festival. Hoewel het zonder twijfel een van de mooiste liedjes is op het debuutalbum met de titel The Common Linnets, is het duo tot veel meer moois in staat dan "Calm After The Storm". De sfeer van dit liedje herinnert aan Robert Plant en Alison Krauss, wordt weliswaar niet herhaald; traditionele country en andere americana hebben op dit verrassend sterke album de overhand. Ilse DeLange zingt in het met Daniël Lohues geschreven "Still Loving After You" weer met het gebroken countryhart dat we te weinig van haar hoorden. En Waylon laat in "Where Do I Go With Me" horen goed thuis te zijn in het repertoire van George Jones. Met hulp van Lohues en producer-componist JB Meijers hebben zowel Waylon als DeLange zichzelf met dit mooie country-album overtroffen. Het smaakt naar veel meer." (Gijsbert Kamer, Volkskrant; waardering: 4 uit 5 sterren)
"Anthology concentreert zich op Emmylou Harris' Reprise-opnames, wat een zegen is. Toen ze Reprise verliet, begon ze zich iets te veel te verdiepen in "experimentele", "sfeervolle" opnames. De dubbel-cd Anthology legt die balans perfect vast en als er al iets mis mee is, is het dat het haar carrière iets te goed illustreert, waarbij ze haar classicistische benadering even modern als eerbiedig vond. Er zijn dus momenten die iets te bestudeerd lijken om waar te zijn, maar dat is een accurate weergave van haar carrière, die illustreert hoe ze het koord bewandelde tussen echte country en een wetenschappelijke interpretatie ervan. Dit zal beide partijen aanspreken, omdat het beide kanten van haar persoonlijkheid even goed vastlegt. Dat betekent dat het misschien niet de perfecte keuze is om twijfelaars te bekeren, maar het vertegenwoordigt Harris' carrière toch opmerkelijk goed, misschien wel de enige cd voor casual fans" (CountryWorld)
"Het nieuws kwam april 2024 nogal onverwacht: na "Out Among The Stars" (2014) hebben de erven van Johnny Cash opnieuw een onvoltooid album uit de archieven gehaald en afgemaakt voor release. Dit keer gaat het om een reeks demo's die Cash opnam in 1993, na een slepende periode van al dan niet terecht geflopte platen. Het materiaal op "Songwriter" had zijn eerste album in lange tijd moeten worden met enkele zelfgeschreven nummers. Het liep anders: niet veel later kruisten de wegen van Cash en producer Rick Rubin, met het carrièrebepalende "American Recordings" (1994) als resultaat. Het moge duidelijk zijn dat "Songwriter" bij lange na niet hetzelfde effect zou hebben gehad. Daarvoor blijven deze composities te zeer binnen de lijntjes. Toch valt er genoeg te genieten, mede dankzij de vakkundig door zoon John Carter Cash afgemaakte productie. Het resultaat klinkt bijzonder fris, maar blijft tegelijkertijd uitermate trouw aan de Man in Black." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
“‘From Another World' is Jim Lauderdale’s, wait for it... thirty-second album release. It is an astonishing accomplishment. The corollary of course is the much-respected songwriter who pumps out albums a little too regularly when an honest reflection might acknowledge that ever two or three records might condense into one that could have been a classic. So, hats off and three cheers for Jim Lauderdale for ‘From Another World’ – it’s consistently magnificent from start to finish; 12 original songs and forty-six minutes of top quality listening pleasure. Lauderdale catches the zeitgeist and reflects back concern and hope. Start to finish this album is a treat. If anyone is only as good as their last album, Lauderdale is safe – for a year at least! Album number thirty two sees no let up in quality, a magnificent record.” (Americana UK)
"The “A Nashville Songbook” is a collection of songs that made Nashville famous as “Music City” - some of the most influential and iconic country and pop standards ever written, originally recorded by artists as diverse as Roy Orbison, Patsy Cline, Elvis Presley, Tammy Wynette, Hank Williams, Johnny Cash, Eddy Arnold, The Everly Brothers, Brenda Lee, and more. Mandy Barnett’s pure, commanding voice and artistry make these songs her very own. Spend an enchanting night of timeless music with one of today’s premier vocalists with her ‘A Nashville Songbook’ show that appeals to music fans of all types - who will undoubtedly want to sing along to some of the best-loved tunes of all time! Barnett’s style is rooted in the classic country and pop crooning of iconic singers and timeless sounds. She delves into a song with a keen interpretative sense and getting right down to its emotional core.” (Symphony Of Southeast Texas)
"De 'krasse knarren' van de countrymuziek doen het nog goed. Buitengewoon goed zelfs. Willie Nelson is 91, valt van ouderdom bijna uit elkaar, maar heeft net weer een voortreffelijk album afgeleverd. Ditmaal zingt hij twaalf door hemzelf uitgekozen liedjes van zijn maat Rodney Crowell (74), met wie hij tevens een duet aangaat in het titelnummer. Het is ongelofelijk hoe goed bij stem Nelson nog is en ook zijn gitaarspel kan er nog prima mee door. Het is trouwens niet de eerste keer dat hij leentjebuur speelt bij Crowell, want ook het titelstuk van zijn vorig jaar verschenen album "The Border" kwam uit de pen van dit voormalig lid van Emmylou Harris' Hot Band en ex-echtgenoot van Rosanne Cash. Zelfs in 1978 is Nelson op de lp "Willie And Family Live" al te horen met liedjes van Crowell. Wat dat betreft zit de liefde dus best diep en "Oh What A Beautiful World" klinkt dan ook niet als zomaar een coveralbum, maar als een eerbetoon aan een broeder in de kunst." (Lust For Life; 5 uit 5 sterren)
"De artistieke mama van Taylor Swift is terug: Queen of Countrypop herself, Shania Twain, de vrouw die meer dan 100 miljoen verkochte albums op haar naam heeft staan. Twain heeft na zeven jaar de sores van vroeger achter zich gelaten. De onderwerpen van voorganger "Now" – echtscheiding, ziekte, ellendige jeugd – hebben weer plaatsgemaakt voor licht verteerbare countrypop. "Giddy Up!" heeft het opzwepende chinga-ching van Bo Diddley. Waking Up Dreaming doet denken aan "Footloose" en het ritme van Ben E. Kings "Stand By Me" heeft modelgestaan voor "Best Friend". De productie is om door een ringetje te halen. Maar de charme van het vertrouwde is ook een beetje vluchtig. Het merendeel van de liedjes glanst aan de oppervlakte zonder diep te gaan. Heel knap, heel ambachtelijk, maar matig geïnspireerd." (Volkskrant)
"Eind jaren 60 had countryzanger Merle Haggard een grote hit met "Okie From Muskogee", een song over een fictief plattelandsplaatsje waar de bewoners niets moesten hebben van hippies en linkse oproerkraaiers. Wat Haggard ermee bedoelde, werd nooit helemaal duidelijk. In Willie Nelsons cover ligt de ironie er dik bovenop. Dat kan ook moeilijk anders. Zinnen als ‘We don’t smoke marijuana in Muskogee’ en ‘We don’t let our hair grow long and shaggy’ klinken nogal grappig uit de mond van iemand die bekend staat als softdrugsgrootverbruiker en die ook op 92-jarige leeftijd nog het haar tot ver over de schouders draagt. Nelson zingt hier 12 liedjes van Haggard, met wie hij goed bevriend was en ook veel samenwerkte. De gezellige sfeer van het album contrasteert soms met de thematiek van de songs van Haggard, waarin wordt gezopen, armoede geleden en gestunteld in de liefde. Maar fijn dat Nelson ook als negentiger gewoon platen blijft maken. Zijn stem schuurt, piept en kraakt en het klinkt nog mooi ook." (Het Parool)
"Only 16 when she recorded this debut album, the country-pop singer's considerably strong voice straddles that precarious edge that both suggests experience far beyond her years, and simultaneously leaves no doubt that she's still got a lot of life to live. It's a fresh, still girlish voice, full of hope and naïveté, but it's also a confident and mature one. That Swift is a talent to be reckoned with is never in doubt: her delivery on tracks like the uptempo "The Outside," the spare acoustic ballad "Mary's Song (Oh My My My)," and especially the leadoff track, "Tim McGraw," which was the first single from the album, is that of a seasoned pro, despite Swift's newcomer status. "Tim McGraw" may also be the album's highlight -- not a teenager's tribute to the country superstar, it instead uses McGraw as a marker in a lover's time line. She's come up with a commendable starter album that's as accomplished as any by a 10-year veteran who's seen a lot more road and felt a lot more emotion." (Jeff Tamarkin, Allmusic)
"Met haar nieuwe album "Whirlwind" zet de Amerikaanse superster-to-be Lainey Wilson een nieuwe, veelbelovende stap in haar carrière. Met het vijf minuten durende "Bar In Baton Rouge" noemen we één van de beste nummers waar we een beste versie van Lainey horen. Want haar stemgeluid is natuurlijk wel een echt wapen; met haar aanstekelijke “twang” is haar stem uitermate geschikt voor dit genre en ze wordt dan niet voor niets vergeleken met een jonge Dolly Parton. Een ander hoogtepunt is "Good Horses", een nummer over de kracht van een zelfstandige vrouw, waarbij ze wordt bijgestaan door Miranda Lambert. Naast uptempo en dansbare nummers als opener "Keep Up With Jones" en "Ring Finger" zijn het toch vooral de wat rustigere nummers die indruk maken. "Whiskey Colored Crayon" heeft een hele mooie melodielijn, "Devil Don’t Go There" en vooral de ballad "4x4xU" zijn erg fraaie nummers. "Whirlwind" kent 14 nummers waarmee Lainey een constant hoog niveau aantikt." (DeMuziekplank)
Of all the dozens of albums released by Johnny Cash during his nearly half-century career, 1964s "Bitter Tears: Ballads Of The American Indian" was among the closest to the artists heart. A concept album focusing on the mistreatment and marginalization of the Native American people throughout the history of the USA, its eight songs spoke in frank and poetic language of the hardships and intolerance they endured. Now, 50 years after it was recorded, a collective of top Americana artists has come together to reimagine and update these songs that meant so much to Cash, who died in 2003. The album was produced by Joe Henry (Bonnie Raitt, Aaron Neville), and features American music giants Kris Kristofferson, Emmylou Harris, Steve Earle, Bill Miller, Gillian Welch and David Rawlings, and Norman and Nancy Blake, as well as up-and-comers the Milk Carton Kids and Rhiannon Giddens, interpreting the music of "Bitter Tears" for a new generation. (bron: Sony Music)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
