"Het lijkt wel hét jaar te zijn van Yungblud, gezien de verrassende plaat "Idols", zijn exclusieve rockumentary en de toevallige headlinerrol op Rock Werchter. Als extraatje dook hij de studio in met rockicoon Aerosmith om zo zijn cv wat bij te spijzen. Na al het lof van Ozzy Osbourne en zijn bewijs aan de wereld in Birmingham op het laatste concert van Black Sabbath zal Yungblud ook de fans van Aerosmith meekrijgen. Hiervoor keerden Steven Tyler en Joe Perry speciaal terug uit hun pensioen, maar het is duidelijk dat de jonge kracht overheerst. Aerosmith heeft dan ook wel hun status al behaald en hoeft niemand nog iets te bewijzen, in tegenstelling tot de heer Harrison. De samenwerking tussen Yungblud en Aerosmith brengt een ode aan de klassieke rock. De sterke momenten zoals "My Only Angel", "Problems" en "Wild Woman" tonen aan hoe goed oud en nieuw in hand kunnen gaan. Het is een interessante EP die gedurfd is en Yungbluds groei en ambities in de rockwereld onderstreept." (Dansende Beren; 3 uit 5 sterren)
De Amerikaanse groep heeft in een carriere van 50 jaar verschillende gezichten gehad. Het vroege werk werd vaak 'sleaze rock' genoemd (denk aan de originele versie van "Walk This Way") maar leverde ook een gedragen Top 2000-klassieker als "Dream On" op. Door excessief middelengebruik kwam de band in verval om door Rick Rubin middels een samenwerking met Run DMC (nogmaals "Walk This Way") weer onder de aandacht te worden gebracht. In de jaren negentig kwam de echte comeback op eigen benen met een wat gepolijster geluid in catchy songs als "Cryin'". "Released on the eve of Aerosmith's farewell tour in 2023, "Greatest Hits" is available in a variety of incarnations, this triple-disc iteration being the most noteworthy. It has the space for early masterworks like "Lord of the Thighs" and "Seasons of Wither," plus the Run-DMC version of "Walk This Way" and such excellent latter-day pop hits as "Jaded," which means it's a full picture of the band even if it lacks some prime '70s sleaze." (Allmusic)
Hun meest succesvolle album tot nu toe, en terecht want er staan geen zwakke plekken op, al is 't allemaal wel erg verantwoord. Met "Eat the Rich", "Livin' on the Edge", "Cryin'", "Crazy" en "Amazing". Met extra track "Can't Stop Messin'".
Sex & rock 'n' roll. "de flamboyante band is voor de 2de keer in haar bestaan een mega-act, mede door hun beste CD: 'Get A Grip'. Deze is wat minder. De sound is meer 90-ies (de gitaren klinken rauwer)." (OOR)
Belicht hun hele carriere (dus werk voor 3 verschillende platenmaatschappijen bijeengebracht), doch de artistiek glorieuze seventies komen er in vergelijking bij de laatste jaren wat bekaaid af.
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
