"Sam Baker was de 50 al gepasseerd t.t.v. zijn geprezen debuut "Mercy" (2005). "Land Of Doubt" is zijn vijfde album. De Texaan is geen flierefluiter die wil cashen met oppervlakkige popmuziek. Hij is een singer-songwriter die op basis van Americana en folk songs aflevert waarin hij z'n ziel en zaligheid heeft gelegd. Het door Baker (ook kunstschilder en fotograaf) oogstrelend vormgegeven album staat vol met essentiële en elementaire muziek. Het kamermuziekgehalte van enkele instrumentale intermezzo's versterkt de intensiteit van Bakers liedjes. Prachtig is de lyrische jazztrompet van Dan Mitchell. Baker is geen uitbundige zanger, wel eentje met een serieuze stem die hem typeert als een protestante versie van John Prine. Die past perfect bij een intelligente observator die aan weinig woorden genoeg heeft om een mens (een oorlogsveteraan, een junkie) of een gebeurtenis (het vertrek van een bedriegende partner, een ongewenste bruiloft van een dochter) te schetsen. Ronduit schitterend album." (René Megens, Oor)
Drie vriendinnen worden opgezadeld met een opdracht van hun overleden vriendin.
"De terroristische aanslag die hem in 1986 bijna deed doodbloeden is, logisch, een belangrijk thema geworden in het leven van de Texaanse singer-songwriter. Hoewel het eigenlijk volkomen onterecht is om de man met die term af te doen: toegegeven, hij knauwt als een echte Texaan, ziet er ook Texaans uit, hij schrijft zijn eigen nummers en zingt die, zichzelf begeleidend op zijn gitaar. Maar toch Baker is een 'songteller'. Elk nummer vertelt een verhaal, is te omschrijven als een muzikaal schilderij. De manier waarop Baker ze brengt is ook bijzonder. Door zijn asymmetrische manier van zingen, niet-logische ademhalingen, soms lijkt het wel rap. Maar waanzinnig mooi! Inmiddels 55 jaar heeft Baker met Cotton zijn persoonlijke trilogie afgemaakt. Die werd ingezet in 2004 met het album "Mercy". Thema was de willekeur die bepaalt wie mag leven en wie niet, natuurlijk voortkomend uit die eerder genoemde aanslag. Baker weet nu opnieuw als geen ander sfeer te creëren" (Norbert Tebarts, WrittenInMusic; 5 uit 5 sterren)
Heruitgave, uit 2014, van tien jaar ervoor verschenen debuut. "In 1986 ontsnapt Sam Baker op het nippertje aan de dood na een terroristische aanslag. Vele operaties later krijgt hij zijn leven weer op de rails. Als kind al was hij onder de indruk van Johnny Cash' manier van storytelling. Eerst schrijft hij korte verhalen, later zet hij ze ook op muziek. Alle 12 titels op deze CD bestaan uit één woord: Baker kiest zijn woorden zorgvuldig. Het is meteen duidelijk dat het hier om een uitzonderlijk getalenteerd singer-songwriter gaat. Met een enigszins Dylaneske stem, het zand van de prairie nog op de stembanden, verhaalt hij, soms meer sprekend dan zingend. Elk liedje is een verhaal apart. Het doet denken aan Guy Clark en Townes Van Zandt. In een aantal nummers met prachtige tweede stemmen van onder anderen Jessi Colter en Kevin Welch. Uitgebalanceerde instrumentatie van gitaar, mondharmonica, pedal steel, dobro, viool, mandoline en ook een cello. Poëtisch debuut." (Peter Pleyte, Altcountry.nl; 5 uit 5 sterren)
"Deze Texaan werkte als bootgids en timmerman voordat zijn leven in 1986 een dramatische wending nam. Tijdens een treinreis in Peru ontplofte een bom in zijn coupé. 7 Mensen waren op slag dood, inclusief het jochie dat naast hem zat. Baker was zwaargewond, doof en kon lang niet lopen. Zijn wereld klapte naar binnen, waar hij zich op poëzie wierp. Veel later begon hij ook op te treden. "Pretty World" is een revelatie. Als Townes Van Zandt en Guy Clark heeft hij het vermogen om met enkele regeltjes een heel verhaal op te roepen. Wat hem onderscheidt is dat de hees gezongen en sober maar uiterst doeltreffend omlijste songs je raken als flitsen in een oneindige lucht. In essentie gaan zijn songs over liefde, verlies, dankbaarheid en de verwondering over het leven. Z'n muziek huldigt zowel het lelijke als het volmaakte, en tegelijk het aardse en het mysterieuze. Een plaat even wonderschoon als vreemd, die je meteen opnieuw wilt horen. Zeldzaam." (Herman vd Horst, Oor) Zie ook het interview in Heaven 4/2008
"Baker vormt zijn liedjes uit de observeringen die hij maakt in zijn dagelijks leven. Het zijn kleine dingen waar de gemiddelde sterveling waarschijnlijk onopgemerkt aan voorbij gaat. Baker staat echter juist stil bij dit soort dingen. Het getatoeëerde meisje van om de hoek dat weer eens in de problemen is, de straatvegers die op zondagochtend voor dag en dauw er op uitgaan om de zondes van de avond ervoor weg te poetsen... Over imperfecte schoonheid en blij zijn met wat je hebt i.p.v. mokken over wat je allemaal niet hebt. Met weinig woorden, zijn rasperige praat-zing stijl en minimale maar buitengewoon doeltreffende begeleiding etaleert hij zijn enorme schrijverstalent. Hij is lang niet de beste zanger, maar de zeggingskracht is ongekend. De liedjes grijpen je bij de keel en laten je niet meer los. En dan wordt er ook nog subliem gemusiceerd, voor precies dat extra beetje olie op het vuur om het liedje tot een waar kookpunt van schoonheid te brengen. Een waar meesterwerk! "(Sandra Zuidema, Lucky Dice)
Een 32-jarige vrouw valt als een blok voor een weduwnaar met drie kinderen, die haar niet accepteren. Ze zoekt troost bij vriendinnen, die in hetzelfde schuitje zitten.
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
