“In het oeuvre van Mark Kozelek is het ondertussen een traditie dat elke langspeler gevolgd wordt door een coveralbum. Het is er een waar veel fans lang van gedroomd hebben: Kozelek zingt enkele van zijn all-time favorieten, begeleid op piano. Een strict solo-album kan je "Sings Favorites" niet echt noemen. Eén van de absolute troeven van dit bijzonder intieme album zijn de bijna spookachtige stemmen van o.a. Mike Patton, Rachel Goswell en Will Oldham, die hier en daar uit de achtergrond oprijzen. Wat, naast de achtergrondzang,"Sings Favorites" van het zoveelste Kozelek coveralbum onderscheidt, is het fantastische pianospel van Chris Connolly.“ (Enola)
"De Amerikaanse singer-songwriter Mark Kozelek ontwikkelt zich steeds meer tot een voordrachtkunstenaar. Of hij dit doet als zijn alter ego Sun Kil Moon of onder eigen naam, de rustiek voortkabbelende muziek staat altijd in dienst van zijn lange, met licht kapotte stem gedeclameerde verhalen vol persoonlijke herinneringen, ontboezemingen, alledaagse bespiegelingen en meningen over films en muziek. Zo maakt hij de luisteraar op Joey Always Smiled tot zijn beste vriend, waar hij ongebreideld zijn hart bij kan luchten. Melancholieke ondertonen worden versterkt door de geneuriede zang van Petra Haden op de achtergrond. Pas in het slotnummer komt het tot een duet tussen de twee vocalisten, in de vorm van een gedragen uitvoering van The Power Of Love van Huey Lewis & The News. Bijna een ironisch einde van een intiem en openhartig album." (Muziekweb)
"Mark Kozelek's second album sounds at times like it could be channeling the spirit of Nick Drake. That would typically be a less than surprising depiction considering the terrain, both sonic and emotional, that he has tread throughout his career. But it is an absolutely bewildering discovery when you stop to consider that it consists entirely of covers of the heavy, raw riffage of Bon Scott-era AC/DC, for whom "subtlety" didn't even exist as a word. Kozelek, on the other hand, has made an art form of it, and he does nothing less than that on this mesmerizing transmogrification. Armed with a guitar and his voice alone, Kozelek essentially turns "What's Next To The Moon" into an acoustic folk/blues album. If you knew nothing of the songs' geneses, they could easily be mistaken for Blind Lemon Jefferson or Leadbelly covers, or perhaps something from the folk revival, Fred Neil or Leonard Cohen." (Stanton Swihart, Allmusic)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
