"De Boerderij in Zoetermeer is dé locatie bij uitstek waar progminnend Nederland en omstreken graag de liefde voor het genre bewijst én waar het geluid ook steeds ongeëvenaard goed is. Riis, zanger Asle Tostrup en drummer Hendrik Bergan Fossum kozen ook voor deze opname-locatie. De drie vormden anno 2024 de kern van Airbag. Ze kwamen niet alleen; de Oak-muzikanten, zanger en toetsenist Simen Valldal Johannessen en bassist Oystein Sootholtet boden versterking op hun respectievelijke instrumenten. Airbag heeft ervoor gekozen om voor het album niet de setlist van de tour te volgen maar deze eerder om te draaien. Je kunt bij Airbag niet om het gitaarspel van Riis heen. De man weet meer gevoel in zijn spel te leggen dan veel van een heel leger van zijn collega’s bij elkaar zou kunnen proberen. Het mooie is dat Airbag je bij de hand neemt, dat je de beleving van de band: de gretigheid van de band zit in alles. Het ruwe, het ongepolijst klinken, dat past de mannen erg goed." (Written in Music; 4 uit 5 sterren)
"Dit Noorse gezelschap is thuis in het sfeertjes maken, melancholieke vocalen en Floydiaanse gitaarsolo’s. Het zesde album van Airbag is getiteld “The Century Of The Self” en biedt volgens de band een reflectie op de huidige tijdgeest met thema’s als cancelcultuur ("Dysphoria"), het herschrijven van de geschiedenis ("Erase") en een wereld die doordrenkt is van angst en uitsluiting. Muzikaal leunt dit album op de voorgaande twee albums en in die zin is er niets nieuws aan de Airbag-horizon. Albumopener "Dysphoria" kenmerkt zich door een bijna hypnotiserend gitaarmotiefje, waar omheen een vrij sombere sfeer wordt opgebouwd. De dreigende, felle gitaaruithalen maken deze track niet vrolijker. Wat niet wil zeggen dat het niet mooi is. "Awakening" is favoriet: gitaar, bas en toetsen bepalen hierin heerlijk, fraai en subtiel de bijna verstilde en empathische sfeer. Zanger Tostrup laat zich hier van zijn meest emotionele kant horen. De gitaarsolo is weer van eenzame klasse." (Progwereld)
De Noorse progrockband Airbag onderzoekt met de zes nieuwe tracks op het vierde album "Disconnected" de vervreemding tussen het individu en de huidige maatschappij. Wat verwacht de maatschappij van het individu en is het wel mogelijk daar aan te voldoen? Elke compositie is een weerslag van het gevoel ergens buiten te staan en geen connectie te hebben met degenen om je heen en jezelf. Als altijd weten Bjørn Riis en kornuiten er ook een uiterst sfeervolle muzikaal geheel van te maken. Van opener "Killer" tot de 13 minuten durende afsluitende titelsong word je meegenomen op een moderne neoprogtrip met de hoge kwaliteitsstempel die je inmiddels van de band kan verwachten. (bron: Bertus)\nVette Krent in iO Pages 137: "Als er één band is die zich de Pink Floyd van de 21ste eeuw mag noemen, dan is dat Airbag wel. Nee, het vijftal vormt geen tribute-band die de muziek van de oude meesters nauwgezet kopieert. Het gaat hier om de sfeer die vooral wordt getroffen door het atmosferische gitaargeluid van Bjørn Riis die - evenals David Gilmour - niet vingervlug is, maar over een frasering beschikt die je raakt. Zanger Asle Tostrup klinkt niet als Gilmour of Roger Waters, maar hij roept wel degelijk dezelfde emoties op als hen, terwijl toetsenist Jørgen Grüner-Hagen net als Richard Wright subtiele tapijten uitrolt. Tel daarbij de composities die het beste van het melancholieke van Pink Floyd bevatten en je begrijpt ons enthousiasme." (André de Waal)
Het duurde 4 jaar, maar daar is-ie dan: A Day At The Beach, het vijfde album van Airbag. Het is eerste album als trio: er werd afscheid genomen van basgitarist Anders Hovdan en al eerder van toestsenist Jorgen Hagen. De zes nieuwe zijn geïnspireerd door de heropleving van elektronica uit de jaren 80 en New Wave, heeft Airbag een krachtig geluid gecreëerd dat etherische soundscapes combineert met de voor deze Noorse band kenmerkende, door gitaar gedomineerde progressieve rock. Airbag legt uit: de teksten van "A Day At The Beach" gaan over het contrast tussen het wanhopige individu dat worstelt om te overleven en mensen die op een veilige afstand aan de macht zijn. Airbag werkte opnieuw samen met geluidstechnicus Vegard Sleipnes en het album werd gemasterd door Jacob Holm-Lupo. Het album is geproduceerd door zanger Asle Tostrup en gitarist Bjørn Riis, en zoals altijd is de hoes ontworpen door Tostrup. In de gitaarsolo's, zoals die in Into The Unknown, laat Riis zijn Pink Floyd-achtig gitaargeluid horen.
"Om hun in 2020 uitgekomen album A Day At The Beach te promoten, had de Noorse formatie Airbag in juni 2020 een tour gepland om het album live te spelen, maar helaas heeft die tour geen doorgang kunnen vinden. Airbag wilde toch iets specials doen voor zijn fans, mede om iedereen te bedanken voor de steun die ze mochten ervaren en natuurlijk om het succes van het album te vieren. In december 2020 trok het drietal naar de Subsonic Society Studio in Oslo om een akoestische sessie op te nemen, met nummers van hun nieuwste album A Day At The Beach, een nog niet eerder uitgebracht nummer en een paar oudere nummers. Met A Day In The Studio geeft Airbag zijn fans een extraatje, een cadeautje om de donkere dagen door te komen." (Progwereld)
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
