"Frankrijk, dat de afgelopen jaren is uitgegroeid tot het gidsland van de oude muziek, heeft überprotestant Bach omarmd. Dirigent Raphaël Pichon trok met zijn ensemble Pygmalion een geweldige set zangers aan. Wie in een stuk waarvan iedere noot tien keer is omgekeerd nog zo kan verrassen, behoort tot de groten. En wie alleen al het openingskoor beluistert, moet vaststellen dat Pichon aardig groot is. De betrokkenheid van de zangers, de verwevenheid van de twee koren die echt in gesprek zijn: urgenter krijg je het niet. Alles beweegt: Pichon laat de violen dansen en houdt de middenstemmen goed hoorbaar. Ook heel sterk: die koorklank in de passages waarin het koor de rol van bloeddorstig volk op zich neemt. Dit is geen groepje verveelde Twitteraars, maar een bus opgeladen Capitoolbestormers: zó klinkt rauw lusten. De accuratesse is bewonderenswaardig. Stéphane Degout is een charismatische Christus, Julian Prégardien de gedroomde verteller." (Volkskrant; 5 uit 5 sterren(!!))
"Wéér al die lof voor Raphaël Pichon, maar goed, een mooiere "Johannes-Passion" is bijna niet denkbaar. Pichon verzamelt vijfsterrenrecensies. Na zich op slimme conceptalbums te hebben gestort, pakt hij het ene na het andere geijkte meesterwerk aan, en dat bevalt de recensenten wel. Pichon is in zijn benadering – theatraal en altijd bereid iets toe te voegen – een zoon van René Jacobs, wat hem onderscheidt is hoezeer hij een koor één kan laten worden met zijn slag. Pichon duwt en trekt niet, is ook geen fermatefetisjist: zijn acceleraties voelen volkomen organisch aan. Als een noot wordt uitgerekt (zoals op het woord ‘Ewigkeit’), is er altijd een relatie met de tekst. Ook in Bachs listigste harmonieën blijven de akkoorden van de zangers perfect gestemd. Julian Prégardien is soeverein als Evangelist. Een echte zanger, die zijn coloraturen body geeft en zijn topnoten moeiteloos de zaal in slingert." (de Volkskrant; 5 uit 5 sterren)
"Op deze cd kunt u genieten van de prachtige stem van de Duitse sopraan Dorothee Mields, die al jaren één van de prominentste interpretatoren is van barokmuziek. Haar slanke stem met goed gedoseerd vibrato charmeert in drie, religieuze solo cantaten van Graupner. Christoph Graupner (1683-1760) werd geboren in Kirchberg in Saksen en was een leerling van Johann Kuhnau aan de Thomasschule in Leipzig. De aard van de teksten van de drie cantaten heeft Graupner wellicht geïnspireerd om ze te toonzetten voor sopraan solo. De capaciteiten van ervaren opera sopranen komen duidelijk tot uiting in de rollen die Graupner voor hen componeerde. Alleen echte ‘zangeressen-actrices’ konden en kunnen zijn contrasterende, muzikale retoriek met de nodige intensiteit brengen. Dorothee Miels is zo’n zangeres. Haar mooie stem mengt zich moeiteloos met de lyriek van de instrumentale solo partijen. Een heuse ontdekking. Warm aanbevolen." (Stretto)
Verslag van een persoonlijke zoektocht naar de achtergronden en oorzaken van depressie.
"The seven compositions commonly called works for lute by Johann Sebastian Bach, despite more than a century of studies, do not seem to want to completely reveal the mystery of their birth, of their real instrumental destination and of Bach’s decidedly abstract concept of the instrument, the lute, which in its latest evolution continued after almost three centuries of glory to attract the attention of the highest musical lineage. The mystery did not distance the interpreters from these compositions, which Bach did not collect in a single cycle, as he did for the works for solo violin and cello, and indeed it has made them perhaps more stimulating, especially if we consider that in the turn of seventy years the lute was destined to disappear from the music scene. (...)" (prestomusic.com)
"Hopkinson Smith makes such a good case for Bach's Sonatas and Partitas on the lute that his recording is arguably the best you can buy of these works - on any instrument. Bach's student Johann Friedrich Reichardt wrote that Bach often played the Sonatas and Partitas for solo violin on the clavichord, fleshing out their essentially skeletal textures, though if he ever wrote any of this down it has not survived. Hopkinson Smith is the supreme 'poet' of the lute, and it is without hesitation that I count this recording as, for me, the finest I have heard of these works, on any instrument. The natural resonances of the lute assist the continuity of the lines and the recording itself preserves them without turning them into 'sonic soup'. If you fail to share my experience the loss will be yours!" (gramophone.co.uk)
Ballonstrip.
Leer van alles over het uiterlijk en de leefwijze van meer dan 700 diersoorten: van de neushoorn, het schaap en de krokodil tot de brughagedis, de kleurrijke trogon en de vuurbuikpad. Met veel kleurenfoto's en -illustraties. Vanaf ca. 9 jaar.
Onze website en deze zoekfunctie is vernieuwd en we werken er op dit moment hard aan om de laatste puntjes op de i te zetten. Mis je bepaalde functionaliteiten, dan vind je hieronder tijdelijk nog de link naar oude zoekfunctie.
